ะเวทมนตร์ของเขายิ่งใหญ่มากจนสามารถโน้มน้าวสัตว์อสูรระดับราชาให้ทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้าได้
“เพื่อให้อยู่ภายใต้การควบคุมของมันได้นานขนาดนั้น มันได้มอบคริสตัลเลือดที่นายได้รับหลังจากเอาชนะสัตว์อสูรไป การเดาที่สองของฉันคือหลังจากสัตว์อสูรพบคริสตัลเลือด มันก็ถูกดึงดูดมายังบริเวณนี้ มีบางอย่างบอกมันว่ามีบางสิ่งที่ทรงพลังอยู่ข้างใน และมันไม่รู้วิธีใช้ ในขณะเดียวกันมันก็ไม่สามารถออกจากที่นี่ได้เนื่องจากความอยากรู้อยากเห็นในพลัง”
ทั้งสองอย่างฟังดูเป็นไปได้ สิ่งที่ควินน์ไม่ต้องการให้เป็นคือแวมไพร์โบราณที่ทรงพลังซึ่งตัดสินใจหลับไปบนดาวเคราะห์ดวงอื่นที่ไหนสักแห่ง อย่างน้อยก็ไม่มีโอกาสที่ควินน์จะปลุกมันขึ้นมาได้
ด้วยความตื่นเต้นกับความเป็นไปได้นี้ เขาก็เริ่มวิ่งเหยาะๆ ตามเฟ็กซ์ที่เดินนำหน้าไปไกลแล้ว
หลังจากที่ทั้งสองเดินตามคบเพลิงไปตามทาง ในที่สุดมันก็พาพวกเขาไปถึงบันไดขนาดใหญ่ที่ทอดยาวขึ้นไป
“ถ้าบันไดพวกนี้นำไปถึงยอดสุด งั้นก็คงเป็นการเดินขึ้นที่ทรมานน่าดู” เฟ็กซ์พูด
พวกเขาไม่มีทางเลือกและเริ่มปีนขึ้นไป มันไม่ได้ยากอย่างที่ควินน์คิดไว้ตอนแรก บันไดมีมากมาย และถ้าเป็นควินน์ก่อนที่เขาจะกลายเป็นแวมไพร์ เขาคงต้องหยุดพักหลายครั้ง
ทั้งสองคนเดินขึ้นบันไดจำนวนมากโดยไม่รู้สึกเหนื่อยนัก อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้สึกว่าบันไดจะทอดยาวไปตลอดกาลและสงสัยว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุด ในที่สุดบันไดก็สิ้นสุดลงบนชานพัก และมองเห็
