หน เขาจะมาหาฉัน’
“แฮม นั่นคือวัวบินตัวเล็กๆ จากเมื่อก่อนใช่ไหม?” ควินน์ค่อนข้างสนใจสัตว์เลี้ยงตัวนี้ สงสัยว่าเขาจะหาอะไรแบบนั้นได้เองหรือไม่
ไม่สนใจคำพูดสุดท้ายของเฟ็กซ์ ควินน์เดินต่อไปยังหอคอย มีประตูคู่บานใหญ่บานเดียวที่มีทางเข้าโค้ง ประตูสลักลวดลายแปลกๆ ซึ่งควินน์เคยเห็นในภาพมาก่อนเมื่อเรียนรู้เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมดัลกิ แต่ตอนนี้ เขาไม่แน่ใจนักว่าเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับดัลกิหรือแวมไพร์
ตรงกลางประตูมีรูวงกลมที่ดูเหมือนจะลึกเข้าไปหลายนิ้ว
“มันคือกุญแจ” เฟ็กซ์พูด “ประตูพวกนี้ ฉันเคยเห็นในปราสาทของฉันมาก่อน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดโดยไม่มีกุญแจหรือกลไกบางอย่าง และอย่าแม้แต่จะคิดพยายามพังมัน เชื่อฉันเถอะ มันถูกสร้างมาให้ทนทานต่อการโจมตีจากผู้นำแวมไพร์ด้วยซ้ำ”
“นั่นไม่ได้หมายความว่ามีบางสิ่งที่สำคัญจริงๆ อยู่ข้างหลังนี่เหรอ?” ควินน์ถาม
“ใช่ แต่ฉันไม่รู้ว่าคืออะไร” เฟ็กซ์ตอบ
เดินเข้าไปที่ประตู ควินน์ตัดสินใจลองดันมันด้วยกำลังทั้งหมด เขาคาดหวังครึ่งหนึ่งว่ามันจะขยับ แต่เหมือนที่เฟ็กซ์บอก มันไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย มันยากที่จะจินตนาการขณะที่มองควินน์พยายามอย่างเต็มที่ที่จะดันประตูให้เปิดออกว่าเขามีกำลังมหาศาล
“ฉันบอกนายแล้วว่ามันไร้ประโยชน์เพื่อน ฉันไม่อยากจะพูดแบบนี้ แต่บางทีการเดินทางครั้งนี้อาจจะเสียเปล่าจริงๆ เราแค่พักผ่อนใกล้ๆ ที่ไหนสักแห่งแล้วรอแฮม จากนั้นเราก็ออกไปจากที่นี่ได้” เฟ็กซ
