ว้ใจกลุ่มนักเดินทางใหม่มากกว่า
“ก็ดีแล้วที่เรามาทันเวลา” อันดี้ตอบ “ทหารคิดอะไรอยู่ถึงส่งเด็กปีหนึ่งมา เวลาถึงกับสิ้นหวังขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ถ้าดูจากโครงสร้างรอบๆ ตัวเรา บางทีอาจจะใช่” อังเดรกล่าว “ฉันอยากจะถามพวกเธอว่าเกิดอะไรขึ้น? สัตว์อสูรระดับราชาที่นอนอยู่บนพื้น พวกเธอเห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน และรู้ไหมว่าสิ่งมีชีวิตอีกตัวคืออะไร และสุดท้าย ผู้ชายสวมหน้ากากปีศาจแปลกๆ คนนั้นล่ะ?”
ปีเตอร์ วอร์เดน และเลย์ลาอยากจะเงียบไว้ พวกเขาเหนื่อยจากการต่อสู้และกังวลว่าถ้าอธิบายตอนนี้ อาจจะหลุดปากอะไรออกไป การไม่พูดอะไรเลยก็ดูน่าสงสัย
คนอื่นๆ มองไปทางวอร์เดน เขาเป็นคนที่เก่งที่สุดในการแต่งเรื่อง พวกเขาทุกคนพยักหน้ายืนยันว่าเขาจะเป็นคนเล่าเรื่อง แต่ขณะที่เขากำลังจะพูด เซียก็แทรกขึ้นมา
“สัตว์อสูรระดับราชาตัวนั้น มันถูกฆ่าโดย…” เซียเห็นว่าใครเป็นคนลงมือสังหารครั้งสุดท้าย แม้ว่าเฟ็กซ์จะเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ทำร้ายมันเป็นส่วนใหญ่ แต่เธอเห็นว่าจริงๆ แล้วควินน์ต่างหากที่เป็นคนฆ่ามัน
“มันถูกฆ่าโดยผมเอง” เสียงอื่นแทรกขึ้นมาก่อนที่เซียจะพูดจบ
“โลแกน นายโอเคไหม?” เลย์ลาถาม
“ผมไม่เป็นไร” โลแกนตอบ บาดแผลภายนอกของเขาหายดีแล้วด้วยหุ่นยนต์ตัวเล็กๆ แต่ซี่โครงของเขายังคงเจ็บเล็กน้อยเมื่อหายใจเข้า จากนั้นเขาก็เดินไปหากลุ่มนักเดินทางและยกแขนขึ้นโชว์นาฬิกาข้อมือ เผยให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ใช้พลังระดับ 8
“ใช้ทุกอ
