มดคลั่ง พูดตามตรง ทั้งสองรู้สึกว่าพวกเขายังโชคดีที่รอดชีวิตจากการต่อสู้กับสัตว์อสูรเช่นนี้
“บางทีสิ่งมีชีวิตตัวนั้นกับชายแปลกหน้าคนก่อนอาจจะเป็นคนที่ฆ่ามัน?” แอนดี้กล่าว “พวกเขาเป็นคนเดียวที่อยู่ที่นี่ในตอนนั้น”
“ไม่” อังเดรตอบ “มีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน” ขณะพูดเช่นนี้ อังเดรก็มองไปยังทิศทางของวอร์เดนและคนอื่นๆ
เมื่อพวกเขามาถึง ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตประหลาดนั้น “พวกเขาอยู่ที่นี่ก่อนเรา และพวกเขาอาจจะเห็นบางอย่าง พวกเขาอาจจะมีคำตอบให้เรา”
บนพื้นเย็นๆ ของอาคารร้าง เฟ็กซ์นอนอยู่บนพื้น เสียงกรนดังออกมาจากปากของเขาเป็นครั้งคราว รวมถึงเสียงทางจมูกที่บ่งบอกว่าเขากำลังหลับลึก
ควินน์ไม่อยากปลุกเขา เขาทำเกินกว่าเหตุเพื่อความปลอดภัยของผู้อื่น มันเป็นการเคลื่อนไหวที่เสี่ยงที่เขาทำโดยการกลายเป็นแวมไพร์ดูดเลือด และเขาไม่แน่ใจว่าตัวเองจะทำสิ่งที่เสียสละเช่นนั้นได้หรือไม่
“บางทีแวมไพร์ก็ไม่ได้แย่อย่างที่นายว่า” ควินน์พูดกับระบบ
“เด็กหนุ่ม ฉันไม่กังวลเรื่องนั้น” ระบบตอบ “เช่นเดียวกับมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์ทุกคนจะเลว แต่ตอนนี้สถานการณ์ที่นายกำลังเผชิญอยู่นี่สิ นี่เป็นเพราะพวกที่อยู่เบื้องบน และน่าเศร้าที่แวมไพร์ก็เช่นกัน”
โชคดีที่ควินน์สามารถซ่อนตัวตนของเขาได้โดยใช้ชุดและหน้ากากที่โลแกนสร้างให้ นอกจากนี้ เฟ็กซ์ในร่างแวมไพร์ดูดเลือดก็จำไม่ได้ เขาใส่ชุดเครื่องแบบของเขาอยู่ แต่ในก
