นน์เหวี่ยงโลหิตฟาดฟันออกไป แล้วใช้เงาคว้ามันไว้อย่างรวดเร็ว เขาสร้างเคียวเงาขึ้นมา เขากวัดแกว่งมันลงมาจากด้านบน หวังจะฟาดมันลงไปก่อนที่มันจะถึงตัวโลแกน
เมื่อรู้ถึงความแข็งแกร่งของโลหิตฟาดฟันครั้งก่อน สัตว์อสูรเลือกที่จะไม่สนใจและโจมตีต่อไป โลหิตฟาดฟันครั้งก่อนจะแตกสลายไปและไม่ส่งผลกระทบต่อเส้นทางการโจมตีของมันเลย แค่ทำให้ช้าลงเล็กน้อยเท่านั้น
เหมือนค้อนที่ทุบตะปู เคียวเงาจัดการฟาดแขนรากไม้ของมัน ตรึงมันไว้กับพื้น
“การโจมตีนั้นไม่เห็นจะแรงขนาดนี้เมื่อกี้เลยนี่?” เฟ็กซ์พูดเมื่อเห็นดังนั้น
พวกเขาเพิ่งสู้กันไปไม่นาน ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น ควินน์ได้เลเวลอัพไปสองสามครั้ง และยังได้รับตัวอย่างเลือดจากคนอื่นๆ มาอีกเล็กน้อย
“ฉันแค่… ฉันแค่…” เซียพูดไม่ออก เธอเจอเรื่องน่าประหลาดใจกับกลุ่มนี้มามากเกินไปแล้ว พวกเขาแต่ละคนเป็นสัตว์ประหลาดชัดๆ “เธอทำแบบนั้นได้ไหม?” เซียถามเลย์ลา
จนถึงตอนนี้ เธอดูเหมือนจะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ปกติ แต่เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเคยคิดแบบเดียวกันกับควินน์ คิดว่าเขาปกติ แล้วก็พบว่าไม่ใช่ เธอรู้สึกว่ามันอาจจะเกิดขึ้นอีกครั้งก็ได้
“อย่างที่ฉันบอก พวกเขาช่วยชีวิตเธอไว้ก่อนหน้านี้แล้ว พวกนี้สุดยอดจริงๆ” ขณะที่เธอพูดคำเหล่านั้น เธอก็หวังว่าตัวเองจะได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้บ้าง แทนที่จะแค่ยืนดูอยู่ข้างสนาม
เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรเล็งเป้าไปที่โลแกน ไม่ใช่ตัวเขาเอง ควินน์ก็รู้ว่าเขาต้องทำอ
