มารถของปีโอ แต่เธอก็พอจะเดาได้ นาฬิกาของเขาบ่งบอกว่าเขาอยู่ในระดับสี่ และถ้าเขาสามารถฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บแบบนั้นได้ ความสามารถของเขาก็น่าจะเป็นการรักษาหรือการฟื้นฟู สิ่งเดียวที่เธอไม่เข้าใจคือความเร็วในการรักษา เธอไม่เคยเจอผู้รักษาหรือเห็นความสามารถในการฟื้นฟูที่สามารถทำให้ใครบางคนฟื้นตัวได้เร็วขนาดนั้น พวกเขาจะต้องอยู่ในระดับแปดถึงจะทำแบบนั้นได้ ถึงอย่างนั้น นี่ก็หมายความว่าความสามารถของเขาไม่ใช่การต่อสู้ ในขณะที่ของเซียก็ไม่ใช่เช่นกัน เธอมั่นใจในทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของเธอมากกว่าปีโอที่อ่อนแอและบอบบาง
ขณะที่เธอก้าวไปข้างหน้า หวังจะไปยังอีกด้านหนึ่งของถ้ำที่มีทางเข้าอื่นๆ อยู่ ปีโอจู่ๆ ก็ขวางทางเธอ
‘เมื่อกี้เขายังอยู่ห่างไปตั้งห้าเมตรไม่ใช่เหรอ มาถึงนี่เร็วขนาดนี้ได้ไง?’ เธอคิด
“ถ้าเธอไม่ขอโทษฉัน เธอจะมีปัญหา ปัญหาใหญ่เลยล่ะ”
“ช่างเถอะ!” เซียพูดขณะพยายามเดินผ่านปีโอ
ในขณะนั้น เธอรู้สึกบางอย่างรัดรอบคอ เมื่อเธอมองลงไป เธอก็เห็นมือ และมันเชื่อมต่อกับปีโอ
“นาย…ทำ…อะไร..” เซียพูดออกมาได้เพียงแค่นั้น
ทันใดนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากอุโมงค์แห่งหนึ่ง ไม่ชัดเจนว่าเป็นอุโมงค์ไหน เพราะเสียงสะท้อนทำให้ระบุตำแหน่งได้ยาก
“เอาล่ะ ปิโอ ฉันไม่คิดว่าเราควรปฏิบัติต่อนักเรียนเพื่อนร่วมชั้นแบบนั้นนะ ว่าไหม?” เด็กชายตัวเตี้ยพูดขณะกัดแซนด์วิชชิ้นโปรดของเขา
