งเต็มที่ไม่ได้ ปล่อยมันไปเถอะ” เลย์ลาพูด
เซียที่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดคิดว่าควินน์บ้าไปแล้ว เขาพยายามจะหาเรื่องทีมอื่นจริงๆ เหรอ? แน่นอนว่ามันสมเหตุสมผลที่จะโกรธถ้าเพื่อนร่วมทีมถูกทำร้าย แต่ควินน์เป็นระดับหนึ่ง เขาจะทำอะไรได้? ส่วนใหญ่แล้วผู้ใช้พลังระดับต่ำจะกลัวใครก็ตามที่อยู่เหนือกว่าพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
‘คงจะได้รู้ที่ทางของตัวเองล่ะนะ…’ เซียคิดในใจ
“เฮ้ ไอ้เด็กถือร่ม ทำไมนายถึงเป็นหัวหน้า…” ขณะที่เด็กผู้ชายพูด เขาก็เริ่มมองดูนาฬิกาข้อมือของควินน์และเริ่มหัวเราะออกมา “นายควรจะคุกเข่าขอความเมตตาจากฉันนะ ไอ้หนู”
ควินน์ยิ้มปลอมๆ ซ่อนความโกรธไว้เบื้องหลัง “ทำไมฉันจะต้องขอทานจากคนที่อ่อนแอกว่าฉันด้วยล่ะ?”
ถึงจุดนั้น เด็กผู้ชายก็โกรธจัด เขาหงุดหงิดอยู่แล้วที่ผู้ใช้พลังระดับหนึ่งกล้าตอบโต้เขา เด็กผู้ชายใช้พลังความเร็วสูงของเขาพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วที่น่าทึ่งตรงไปหาควินน์
“นายควรจะแค่ขอโทษนะ” เซียพูดขณะมองดูจากด้านหลัง
ความเร็วนั้นน่าประทับใจ และเร็วกว่าควินน์ที่ความเร็วสูงสุดเสียอีก แต่มีทักษะหนึ่งที่ความเร็วไม่มีความหมาย เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเด็กผู้ชาย
ควินน์ใช้ทักษะในเวลาที่เหมาะสมพอดี และเด็กผู้ชายก็หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา
“นายหักแขนเพื่อนฉัน ดังนั้นมันก็ถูกต้องแล้วที่ฉันจะหักแขนนาย” ควินน์พูดขณะที่เขาคว้าและดึงแขนข้างหนึ่งมาข้างหน้า พร้อมกับทุบหมัดลงบนแขนท่อนล่าง
ควินน์พยายามอย