ย” ราเทนกล่าว“ถ้าเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคนคนเดียว บางทีเราก็ไม่ควรมีชีวิตอยู่ตั้งแต่แรก”ราเทนจุดไฟที่มือและชกตรงไปที่แจ็ค
สิ่งที่แจ็คเห็นตอนนี้คือแขนไฟที่ลอยอยู่เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหลบ แต่การโจมตีนั้นเร็วเกินไปอย่างเห็นได้ชัด
ขณะที่มือที่เต็มไปด้วยเปลวไฟกำลังจะกระทบก็มีเงาสะท้อนจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าแจ็ค“อะไรกัน…” มือของเขาสัมผัสกับเงาสะท้อนนั้นและรู้สึกเหมือนกำลังชนกำแพงทึบจากนั้นพลังลึกลับก็เคลื่อนจากจุดที่เขากระทบและดูเหมือนจะกระเด้งกลับไปหาราเทน
“ฮิวโก้?” แจ็คกล่าวเมื่อเขาหันศีรษะ ยามร่างใหญ่ที่ถือขวานสองมือก็เข้ามาในห้อง“ดีเลย เรารู้แล้วว่าใครจะได้ขึ้นเงินเดือน”
“แย่แล้ว!” เมื่อไม่มีอะไรเหลือให้ทำ ราเทนก็รีบมุ่งหน้าไปยังทางเดินเขาไม่รู้ความสามารถของฮิวโก้และไม่รู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหนเขาชอบการต่อสู้ แต่ก็ไม่ได้บ้าพอที่จะไม่รู้ว่าโอกาสของเขาเสียเปรียบเมื่อไหร่
“ฮิวโก้ ปิดประตู!” แจ็คตะโกน
ฮิวโก้ยื่นมือออกไป และเงาสะท้อนอีกอันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าประตูแต่มันสายเกินไปแจ็คเห็นร่างนั้นเคลื่อนผ่านน้ำจากหัวกระจายน้ำดับเพลิงและชัดเจนว่ามันไม่ได้อยู่ในห้องกับพวกเขาอีกต่อไปแล้ว
“บ้าจริง! แกช้าเกินไป ลืมเรื่องขึ้นเงินเดือนไปเลย ออกไปจากที่นี่กันเถอะ”
ขณะที่ราเทนวิ่งไปตามทางเดิน เขาก็เห็นควินน์ยังคงยุ่งอยู่กับการจัดการกับเคนนี่ยามสีเขียว“ฉันไปแล้วนะ!” เขาตะโกน
และนั่นคือสัญญา