วอร์เดนยืนอยู่ข้างกลุ่มและมองดูตามปกติ เขากำลังคัดลอกความสามารถธาตุดินระดับสี่ไว้ เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว เผื่อสถานการณ์นี้จะเกิดขึ้นซ้ำอีก
“พวกนั้น สงสัยจะไม่เข็ดจากครั้งที่แล้ว หรือว่าฉันอ่อนลงเพราะอยู่กับควินน์ตลอดเวลา” วอร์เดนคิด
แต่ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงของปีเตอร์
“แกอ่อนแอเกินไปสำหรับฉัน ไปให้พ้นก่อนที่ฉันจะฆ่าแก” ปีเตอร์พูด และคราวนี้ไม่มีแววตาหวาดกลัวในน้ำเสียงของเขาเลย
‘แย่แล้ว ไม่ดีเลย’ วอร์เดนกังวล ‘เมื่อก่อนฉันต้องดูแลปีเตอร์ที่อ่อนแอขี้แย ตอนนี้ฉันต้องดูแลเจ้านี่ ฉันไม่แน่ใจว่าชอบแบบไหนมากกว่ากัน’
วอร์เดนเปิดเผยไม่ได้ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับปีเตอร์ ดังนั้นเขาจึงก้าวเข้าไปไม่ได้ การรอคอยคือทั้งหมดที่เขาทำได้ในตอนนี้ เขามองดูอย่างระมัดระวัง เตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ยืนอยู่ในท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ข้างกลุ่ม
“อะไรวะเนี่ย?” โบนส์พูด “อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว แกคิดว่าเพราะแกมีพลังนิดหน่อยและตอนนี้เป็นระดับสามแล้วเลยคิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโตงั้นเหรอ คิดใหม่อีกทีเถอะ…” ก่อนที่โบนส์จะพูดจบ
มือของปีเตอร์ก็คว้าและปิดปากของโบนส์ นิ้วของเขาวางอยู่ที่ข้างกราม “ฉันบอกให้แกไปให้พ้นไม่ใช่เหรอ!”
โบนส์ตอบโต้ทันทีโดยยกมือขึ้น พยายามสร้างเสาดินจากใต้เท้าของปีเตอร์ ทันทีที่ปีเตอร์รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยจากด้านล่าง เขาก็รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น
