ที่เราออกจากห้องฝึก เขาก็ดูเดินได้สบายดี”
ควินน์ก็สังเกตเห็นเรื่องนั้นเหมือนกัน และเมื่อมองเฟ็กซ์ใกล้ๆ เขาสังเกตเห็นแหวนที่นิ้วของเขา เขารู้ทันทีว่าเป็นแหวนวงเดียวกับที่ร้าน มันเป็นแหวนที่ต้องเอาชนะสัตว์อสูรระดับสูงสิบตัวถึงจะได้มา สิ่งนี้ยิ่งทำให้ความกังวลของควินน์เพิ่มขึ้น มันชัดเจนว่าแม้เขาจะไม่ถาม พวกเขาก็ไม่มีใครแข็งแกร่งพอที่จะหยุดเขาได้
ขณะที่คนอื่นๆ กำลังคิดว่าจะทำอย่างไร วอร์เดนดึงควินน์ไปด้านหนึ่งเพื่อให้พวกเขาสามารถคุยกันเป็นการส่วนตัวได้ “เฮ้เพื่อน ไม่ได้จะเพิ่มความกังวลให้นายนะ…” วอร์เดนเริ่ม “แต่ฉันคิดว่าเรามีปัญหาอีกอย่างที่นายควรรู้” วอร์เดนพูด
จากนั้นวอร์เดนก็อธิบายว่าคนของดยุคสองสามคนเข้ามาหาปีเตอร์ระหว่างการฝึกซ้อม และพวกเขาขอให้เขาเรียนรู้ความสามารถระดับสี่ให้ได้ภายในสิ้นสัปดาห์นี้ ดูเหมือนว่าทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นในเวลาที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
“งั้นเราก็ไม่มีทางเลือก” ควินน์พูด “เราไม่รู้ว่าดยุคจะจับตาดูปีเตอร์ใกล้ชิดขึ้นหรือเขาวางแผนจะทำอะไร ถ้าเราไม่ให้ปีเตอร์เลิกอาหารแบบใหม่ของเขาโดยเร็วที่สุด เราอาจจะมีปัญหาใหญ่ในมือ ถ้าต้องเลือกระหว่างเชื่อใจเด็กแวมไพร์กับดยุค ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันเชื่อใจแวมไพร์มากกว่า”
“นายอาจจะพูดถูกเรื่องนั้น” วอร์เดนตอบ “แต่ปัญหาคือเราจะโน้มน้าวเอรินได้ยังไง?”
ทันทีที่วอร์เดนพูดจบ เอรินก็ยืนตัวตรงและวางมือบนด้ามดาบที่เหน็บอยู่ข้างตัว
