ของฉันอาจจะเริ่มจางหายไปในตระกูลอื่นแล้ว” เฟ็กซ์พูดพลางเสยผมกลับ “เอาล่ะ ชัดเจนว่านายไม่ได้มาจากตระกูลของฉัน ไม่อย่างนั้นนายคงไม่โจมตีฉันเมื่อวานนี้ แต่ฉันจะไม่สอดรู้สอดเห็นเรื่องของนาย เพราะนั่นคงจะหยาบคายสำหรับฉัน เอาล่ะ เชิญเลย ดูเหมือนว่านายไม่ได้เข้ามาหาฉันโดยไม่มีเหตุผลเลย”
ควินน์กำลังลำบากใจในการตัดสินใจว่าจะเปิดเผยข้อมูลมากแค่ไหน ถ้าเขาพลาดพลั้งไปเพียงเล็กน้อย มันก็จะเปิดเผยสถานการณ์ที่เขาเผชิญอยู่
“ฉันจำได้ว่านายบอกว่าถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือใดๆ นายจะยื่นมือเข้ามาช่วย” ควินน์สูดหายใจลึกๆ “ฉันต้องการให้นายช่วยฉันเรื่องปัญหาผีดิบของฉัน ตัวที่นายจับได้เมื่อวันก่อน”
เฟ็กซ์ยิ้ม “ฉันคิดไว้แล้ว อ้อ เข้าใจแล้ว บางทีแวมไพร์คนหนึ่งอาจจะเปลี่ยนมนุษย์อย่างไม่ระมัดระวัง แล้วก็ทิ้งลูกครึ่ง หรือพวกชั้นต่ำกว่า ไว้ให้นายจัดการปัญหา ใครจะไร้ความรับผิดชอบขนาดนั้น ที่จะเปลี่ยนใครบางคนให้กลายเป็นผีดิบ โดยไม่เตรียมทุกอย่างไว้ก่อน?”
ดูเหมือนว่าเฟ็กซ์กำลังคิดไปเองว่าทำไมควินน์ถึงมาที่นี่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี นั่นหมายความว่าควินน์ไม่ต้องแต่งเรื่องเอง และสามารถเงียบไว้ได้ เมื่อทำเช่นนั้น เฟ็กซ์เป็นคนประเภทที่คิดว่าการคาดเดาของตัวเองถูกต้อง
“ดูจากความเงียบของนาย ฉันคงใกล้เคียงมากใช่ไหม?” เขาคาดเดาขณะเริ่มหัวเราะ “ฮ่าๆๆๆ เมื่อฉันได้เป็นหัวหน้าตระกูล ด้วยสมองอัจฉริยะของฉัน ตระกูลของเราจะก้าวขึ้นสู่ตำ
