ทว่าทุกอย่างยังคงอยู่ในสายตา พรสวรรค์สูงสุด ‘วิถีกระบี่บรรลุเทพ’ ถูกกระตุ้นให้ทำงานในทันที พลังลึกลับเริ่มทำหน้าที่กลั่นกรองและสยบกลิ่นอายสังหารอันป่าเถื่อนนั้นให้สงบลง พร้อมกับมโนภาพหนึ่งที่ค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้นในห้วงคำนึง
กระบี่ที่มีพลังอาฆาตแรงกล้าปานนี้ แม้จะมิใช่กระบี่วิญญาณระดับสูง ทว่ามันกลับซึมซับเอาเศษเสี้ยวแห่งจิตวิญญาณบางอย่างติดมาด้วย… เพราะกระบี่ทุกเล่ม ล้วนมี ‘ปูมหลัง’ และ ‘ความทรงจำ’ เป็นของตนเอง
ในกระแสธารแห่งความทรงจำครานี้ เมิ่งฝานได้พบพานกับเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง
เขากำลังกุมกระบี่ถงซานเล่มนี้ไว้มั่น พลางฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่เพียงท่าเดียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า… มันคือท่วงท่าการฟันดิ่งลงจากบนสู่ล่างอย่างเรียบง่ายที่สุด
ในมโนภาพนั้น เด็กหนุ่มยังคงร่ายรำกระบวนท่าเดิมซ้ำไปมามิจบสิ้น
กาลเวลาในนิมิตเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลผ่านอย่างเชื่องช้านับปี ทว่าในโลกความเป็นจริง ณ หอศาสตรา เพลากลับเคลื่อนผ่านไปเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น
เมิ่งฝานเฝ้ามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง เด็กหนุ่มผู้นั้นขยับกระบี่ฟันดิ่งลงไปนับครั้งไม่ถ้วน… จนกระทั่งความเยาว์วัยเริ่มเลือนหาย และเติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มเต็มตัว
