้าทั้งหมดคงปิดแล้ว
สิ่งเดียวที่ยังเปิดอยู่คือร้านสะดวกซื้อที่ตั้งอยู่ก่อนถึงสวนสาธารณะเล็กน้อย “ฉันควรไปร้านสะดวกซื้อไหม? บางทีฉันอาจจะเจอใครสักคนแล้วตามพวกเขากลับไป ดึงพวกเขาเข้าไปในป่า” ปีเตอร์พูดกับตัวเอง
ทันใดนั้นคนๆ นั้นก็หยุดและยืนนิ่ง
“ฉันสัมผัสได้ถึงความกระหายเลือดของแกจากที่นี่” เด็กชายคนนั้นกล่าว “ออกมาซะเจ้ากูล แล้วบอกฉันมาว่านายของแกอยู่ที่ไหน”
ดวงตาของเด็กชายเรืองแสงสีแดงในความมืดขณะที่เขามองตรงมาที่ดวงตาของปีเตอร์
