วันนี้เป็นวันหยุด และเช้าตรู่ ควินน์กำลังจะออกไปพบกับโลแกน เขาปล่อยให้เลย์ล่ากับวอร์เดนอยู่เฝ้าปีเตอร์ ควินน์บอกพวกเขาว่าถึงจุดหนึ่ง ปีเตอร์จะต้องกินเนื้อคน ซึ่งอาจใช้เวลาถึงหนึ่งสัปดาห์ หรืออาจเป็นพรุ่งนี้ก็ได้ ไม่มีทางรู้แน่ชัด
‘อาจจะเร็วสุดคือวันนี้เลยก็ได้’ วอร์เดนคิดในใจ ‘เราคงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง?’ เขาหวังอย่างยิ่งว่ามันจะไม่เป็นเช่นนั้น
น่าเสียดายที่ภารกิจที่ควินน์มอบให้พวกเขานั้นค่อนข้างยาก ไม่เพียงแต่พวกเขาจะต้องคอยดูแลความปลอดภัยของปีเตอร์เท่านั้น แต่ยังต้องหาวิธีหาเนื้อคนมาให้เขาโดยไม่ให้เขารู้ตัวอีกด้วย
“มาเถอะปีเตอร์” วอร์เดนพูด “เราออกไปข้างนอกกัน”
“ข้างนอก?” ปีเตอร์ถาม น้ำเสียงสับสนเล็กน้อย
“ก็ถ้าเป็นฉัน สิ่งแรกที่อยากทำคือทดสอบพลังใหม่ของตัวเอง ควินน์บอกว่านายเป็นเหมือนยอดมนุษย์ใช่ไหม? งั้นเราไปดูกันหน่อยไหมว่าตอนนี้ทำอะไรได้บ้าง?”
“ฉันว่านั่นเป็นความคิดที่ดีเลย” เลย์ล่าพูดพร้อมกับพยักหน้าขึ้นลง แม้เธอจะไม่ชอบที่ได้ยินว่าต้องกลายเป็นกูล แต่บางทีมันก็อาจมีข้อดีอยู่บ้าง
ทั้งสามคนหยิบของสองสามอย่างและเตรียมตัวออกไปข้างนอก เลย์ล่าถึงกับเอาอุปกรณ์สัตว์อสูรไปด้วย นักเรียนหลายคนพกอาวุธสัตว์อสูรติดตัวขณะเดินไปในเมือง แต่บางคนก็เลือกที่จะไม่พก ส่วนใหญ่เป็นเพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่พวกดัลกี้โจมตีนักเรียนระหว่างการสำ
