ถปล่อยปีเตอร์ไว้แบบนี้ได้ ไม่ใช่เมื่อมีโอกาสที่เขาจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่กระหายเนื้อ
วอร์เดนเห็นว่าควินน์ดูเหมือนกำลังลำบากใจกับบางสิ่งบางอย่าง ต้องมีเหตุผลที่เขาบอกให้เขากับเลย์ล่ารวบรวมคริสตัลเหล่านั้นให้ได้มากที่สุด
“ไปทำธุระของคุณเถอะ” วอร์เดนกล่าว “เลย์ล่ากับฉันจัดการปัญหาเองได้ ฉันมีไอเดียอยู่แล้ว”
“แน่ใจนะ แล้วคนอื่นล่ะ อยากให้ฉันจ่ายเงินให้พวกนายสำหรับพวกนี้ไหม?” ควินน์ถาม
“คุณล้อเล่นหรือเปล่า” เลย์ล่ากล่าว “ควินน์ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณตอนที่ดัลกี้โจมตี พวกเราทุกคนคงเสียชีวิตไปแล้ว และนั่นรวมถึงเอรินด้วย แม้ว่าเธอจะบอกว่าโกรธคุณมากแค่ไหน เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคุณช่วยชีวิตพวกเราไว้ อย่างน้อยที่สุดที่เราทำได้คือให้คริสตัลพวกนี้กับคุณฟรีๆ”
ควินน์มองดูพวกมันอีกครั้ง และรู้ว่าถ้ามีใครที่เขาพึ่งพาได้ ก็คือวอร์เดน และยิ่งกว่านั้นเมื่อมีเลย์ล่าช่วยเขา “ตกลง ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้เลย ฉันน่าจะอยู่ที่โซน VIP ด้านบน”
หลังจากนั้น ควินน์ก็รีบออกจากห้องไปพร้อมกับคริสตัลในมือ
“ที่โซน VIP เหรอ?” เลย์ล่ากล่าว “สงสัยว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น”
“ใครจะรู้?” วอร์เดนกล่าวขณะยักไหล่ ทันใดนั้นปีเตอร์ก็เริ่มตื่นขึ้นและขยี้ตา “แต่ตอนนี้ เรามีปัญหาใหญ่กว่าที่ต้องจัดการ”
ภายในอาคารชั้นปีสอง ดยุคกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา สูบซิการ์อยู่ในห้องทำงาน เขาไม่ใช่คนสูบจัดนัก แต่เมื่ออยู่ภายใต้ความกดดันอย่