็นว่ามีบางอย่างที่ดูเหมือนลูกดอกถูกยิงเข้าที่คอของเขา ภายในลูกดอกนั้นมีของเหลวสีเขียวให้เห็น
“ทำไมฉันถึง…รู้สึก…ง่วง…จัง…” ดวงตาของเขาเริ่มปิดลง และเขาก็ทรุดลงกับพื้น
ชายสองคนเดินเข้าไปหาเด็กชายที่หลับอยู่ “โชคดีที่เขาไม่มีความสามารถในการทำให้แข็ง ฉันเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้แล้ว” ชายคนหนึ่งพูด
กลับมาที่ปราสาท ชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้คล้ายบัลลังก์ขนาดใหญ่ ในมือซ้ายของเขา มีแก้วใบหนึ่งบรรจุของเหลวสีแดงอยู่ข้างใน ขณะที่มืออีกข้างของเขากำลังเคาะที่เท้าแขนของเก้าอี้อย่างไม่หยุดหย่อน
ชายคนนั้นดูเหมือนเฟ็กซ์ในวัยผู้ใหญ่ พวกเขาเกือบจะเหมือนกันทุกอย่าง ยกเว้นเคราแพะที่ปกคลุมคางเล็กน้อย ขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขามีสีหน้าบึ้งตึงอย่างมาก ชายคนนี้คือพ่อของเฟ็กซ์ ลี ลี แซงกวินิส
“มีความคืบหน้าอะไรไหม” เขาพูด
คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขาคือผู้ใต้บังคับบัญชาห้าคนของเขา
“ครับ ท่านลี เราพบว่าเฟ็กซ์ได้เดินทางมาถึงเมืองทอคลอนแล้ว น่าเสียดายที่ดูเหมือนว่ามนุษย์จะไปถึงตัวเขาก่อนที่เราจะไปถึงครับ” ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งพูด
ทันใดนั้น ลีก็ตบมือลงบนหน้าผากขณะที่ยังคงส่ายหัว
“เด็กคนนั้นจะเป็นหายนะของตระกูลนี้” ลีพูด “เด็กโง่คนนั้นไม่เคยตั้งใจเรียนเลย แต่เขากลับฟังเรื่องราวบ้าๆ ของพ่อฉันเสมอ เรารู้ไหมว่าพวกเขาพาเขาไปที่ไหน”
“แหล่งข่าวของเราบอกว่าเขาถูกพาตัวไปยังฐานทัพทหารแห่งหนึ่ง เพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนทหาร
