มือนมีบางอย่างกำลังดึงเขาผ่านไปยังอีกด้าน
เมื่อเฟ็กซ์ลืมตาขึ้น เขาพบว่าตัวเองอยู่ในอาคารรูปโดมขนาดใหญ่ มีป้ายดิจิทัลแสดงโฆษณาทั่วผนัง แต่ป้ายที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาป้ายทั้งหมดคือป้ายที่เขียนว่า ยินดีต้อนรับสู่เมืองทอคลอน
‘ในที่สุดฉันก็ทำได้’ เฟ็กซ์คิด
เฟ็กซ์กำลังอยู่ในสิ่งที่เรียกว่าสถานีเมืองบนโลก ใจกลางเมืองมีอุปกรณ์วงกลมขนาดใหญ่ที่เรืองแสงสีขาวสว่าง และทุกๆ ครั้ง ผู้คนก็จะปรากฏตัวออกมาจากมัน
ผู้คนหลากหลายประเภทกำลังเดินทางผ่านเข้ามา บางคนสวมอุปกรณ์ก่อสร้าง บางคนใส่สูท และบางคนก็เป็นนักเดินทางที่สวมชุดเกราะสัตว์อสูร สถานีเมืองมักจะพบได้ในที่พักพิงส่วนใหญ่บนดาวเคราะห์ดวงอื่น กลุ่มใหญ่ๆ ก็เป็นเจ้าของเช่นกัน รวมถึงบริษัทชั้นนำ
สถานีเมืองมีสองประเภท คือสถานีขาเข้าและสถานีขาออก สถานีขาออกมักจะเต็มไปด้วยการตรวจสอบทุกประเภท แม้แต่สถานีที่เป็นของเอกชนก็จะได้รับการตรวจสอบเป็นประจำจากสหพันธ์มนุษย์ พวกเขายังส่งคนของตัวเองมาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้วย หากไม่เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนด ก็จะถูกยกเลิกการใช้งานไป
และแน่นอน ที่สถานีเหล่านี้แต่ละแห่ง จะมีรหัสเข้าถึงที่ต้องป้อน รหัสเข้าถึงนี้มักจะมอบให้กับคนเพียงไม่กี่คนที่ทำงานที่สถานีเมือง
เฟ็กซ์อดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ
“เชื่อไหม แฮม!” เฟ็กซ์พูด “เราทำได้แล้ว และมีมนุษย์มากมายเลย พวกเขาดูเกือบจะเหมือนกับเรา แม้ว่าจะมีบางคนท
