ที่ฐานทัพทหารแห่งที่สองภายในโรงเรียนแห่งหนึ่ง การประชุมอีกครั้งกำลังดำเนินอยู่ครั้งนี้หัวหน้าผู้บัญชาการไม่อยู่ ปล่อยให้เนธานและดยุคจัดการเรื่องต่างๆ
“มีรายงานว่ายานดัลกีลำหนึ่งตกฉุกเฉินบนดาวคาลาดิ” เนธานรายงานในขณะนั้น จ่าสิบเอกปีหนึ่งทุกคนต่างแสดงสีหน้าตกใจ“ไม่ต้องกังวล ดูเหมือนจะเป็นยานที่หลงมาจากที่ไหนสักแห่งหอคอยได้ติดต่อกับพวกดัลกี และแน่นอน พวกเขาบอกว่าเป็นสมาชิกที่ก่อกบฏ”
“ไอ้พวกดัลกีเวร!” ดยุคตะโกนพร้อมทุบโต๊ะ “ทุกปีพวกมันก็เอาแต่รุกคืบเข้ามาในอาณาเขตของเรา”
“โชคดีที่ดูเหมือนจะเป็นยานเพียงลำเดียว ดังนั้นอย่างมากก็จะมีแค่สองตัวอยู่ที่นั่นแน่นอนว่าหอคอยได้ขอให้เราส่ง…”
ก่อนที่เนธานจะพูดจบ ลีโอก็ลุกขึ้นจากที่นั่งและโค้งคำนับต่อหน้าเนธาน“โปรดอนุญาตให้ผมไปเถอะครับ นักเรียนพวกนั้นยังเด็กเกินไปที่จะเผชิญกับเรื่องแบบนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการออกนอกสถานที่ครั้งแรกของพวกเขา พวกเขาต้องได้รับการปกป้อง”
เนธานค่อนข้างตกใจที่เห็นลีโออาสาอย่างกะทันหันปกติแล้วเมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ไม่มีใครเต็มใจที่จะไปเสี่ยงชีวิตกับพวกดัลกีการได้ยินเช่นนี้ทำให้เนธานสงสัยว่าข่าวลือเป็นจริงหรือไม่
ที่ว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ลีโอมีความแค้นต่อพวกดัลกีมากกว่าคนส่วนใหญ่หรือบางที เขาอาจจะแค่ห่วงใยนักเรียนจริงๆแต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอนเขาแน่ใจว่าถ้าพวกเขาจะส่งลีโอออกไป ก็ไม่จำเป็นต้องส่งครูหรือจ่าสิบเอกคนอื่นออกไปอ
