ะสิ่งที่เขาอยากทำคือหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้จากวอร์เดน
‘อ่า ใช่ ฉันยังจำเสียงกรีดร้องเหล่านั้นได้ พวกมันช่างน่ารัก’ ราเทนพูดกับวอร์เดน
“ไม่ ผมหมายถึง พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ แต่เป็นคนที่มีอำนาจมากกว่า เป็นคนระดับสูง”
วอร์เดนจึงเดินเข้าไปและจับไหล่ปีเตอร์
“ใคร?! ปีเตอร์ บอกฉันมา! เป็นอาจารย์คนหนึ่ง หรือแม้แต่จ่าสิบเอกบางคน? ฉันเห็นพวกเขาเข้าไปในอาคารปีสอง ฉันรู้ว่าต้องเป็นคนจากแผนกนั้นแน่ๆ”
วอร์เดนอยากจะทำให้คนที่รับผิดชอบเรื่องนี้ต้องชดใช้ พวกเขาไม่เพียงแต่เล็งเป้ามาที่เขา แต่ยังดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เขาเคยได้ยินว่าโรงเรียนทหารบางแห่งแย่ แต่เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติในที่แห่งนี้ มันแตกต่างจากที่พี่ชายของเขาเคยเล่าให้ฟัง
ปีเตอร์หยุดชั่วครู่ขณะที่เขาไม่แน่ใจว่าจะบอกวอร์เดนดีหรือไม่ เขารู้ว่าทันทีที่เขาบอก วอร์เดนก็จะเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ยากเกินไปที่จะผ่านทุกอย่างไปคนเดียว วอร์เดนก็ทำให้เขากลัวด้วย เขาไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรดี
วอร์เดนมองเขาด้วยท่าทีแปลกๆ ซึ่งทำให้ปีเตอร์รู้สึกกลัวและเริ่มพูด “มันคือ…” ก่อนที่ปีเตอร์จะตอบ เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากข้างนอก
“วอร์เดน! ปีเตอร์! ควินน์!” เลย์ล่าตะโกนสุดเสียง
ทั้งสองคนรีบออกไปข้างนอกทันที และเห็นเลย์ล่ากำลังถูกเอรินแบกมา ซึ่งเอรินกำลังสเก็ตน้ำแข็งผ่านทะเลทราย เมื่อทั้งสองคนมาถึงจุดหมายปลายทางใ
