ะสำหรับสองวันแรก เขาจะอ่อนแอที่สุด
แสงแดดผ่านไปแล้วหนึ่งวันก่อนที่พวกเขาจะมาที่นี่ ดังนั้นจึงเหลืออีกเพียงสองวัน
ขณะที่กลุ่มเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง ควินน์กับวอร์เดนเดินนำหน้าและคุยกันเรื่องต่างๆ
“รู้อะไรไหม ตอนที่นายอยู่ในร้านนั้น ปีเตอร์เอาแต่พูดอะไรแปลกๆ” วอร์เดนพูด
“หมายความว่าไง?” ควินน์ตอบอย่างสับสน
“คือความจริงแล้ว เอรินอยากจะตรงไปโซนสีแดงเลย เธอมั่นใจว่าแม้จะเจอสัตว์อสูรระดับกลาง พวกเราห้าคนก็น่าจะจัดการมันได้ แต่ตอนนั้นเองที่ปีเตอร์เริ่มตัวสั่น เขายืนกรานที่จะอยู่ใกล้ที่พักพิง”
“นายคิดว่าพวกนั้นอาจจะวางแผนทำอะไรบางอย่างในการเดินทางครั้งนี้ไหม?” ควินน์ถาม
“ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ ต่างจากสถานที่ประตูมิติสีแดง ที่นี่มีคนเยอะเกินไป เว้นแต่เราจะออกนอกแผนที่ไปเลย ไม่มีทางที่พวกนั้นจะกล้าลองทำอะไร แต่ที่สำคัญคือปีเตอร์เชื่อว่าพวกนั้นจะทำ”
ในที่สุดกลุ่มก็มาถึงทางออกที่มีทหารยามหลายคนยืนอยู่ด้านในกำแพง ที่พักพิงทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยกัลเธรียม ดังนั้นสถานที่นี้จึงไม่สามารถถูกโจมตีจากสัตว์อสูรบนดาวเคราะห์ดวงนี้ได้
และแม้แต่บนกำแพงก็ยังมีหุ่นยนต์เมคสองตัวยืนเคียงข้างกัน หลังจากแจ้งว่าต้องการออกไปข้างนอก ประตูถูกเปิดออกและกลุ่มก็สามารถเดินทางได้อย่างอิสระ
พื้นที่ที่พวกเขาเลือกไปบนแผนที่คือโอเอซิสเล็กๆ มีเนินทราย และเลยไปหน่อยก็มีสระน้ำและพืชพรรณสีเขียวและสิ่งมีชีวิตที่เป็นพืชกลุ่มแรกที่พ
