ารขับไล่เขาแบบนี้จะทำให้เขากลับไปหาคนที่ยุยงเขา”
“เดี๋ยวนะ อะไรนะ!” เลย์ล่าพูด “นายหมายความว่านายจงใจทำเรื่องทั้งหมดนี้เหรอ ฉันเข้าใจว่าเขาต้องถูกลงโทษ แต่นายไม่คิดว่านายทำเกินไปหน่อยเหรอ”
“เกินไปเหรอ?” วอร์เดนตอบ “เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นจริงๆ เธอเกือบจะถูกสัตว์ดูดเลือดฆ่า ถูกทิ้งไว้ในโลกที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดทุกหนทุกแห่งเลยนะ?”
“สัตว์ดูดเลือดเหรอ? งั้นควินน์ก็จริงๆ…” ทันใดนั้น เลย์ล่าก็หยุดตัวเองเมื่อเธอหันไปมองเอรินที่อยู่ข้างๆ เธอ เธอร้อนรนกับการสนทนาจนลืมเอรินไปเสียสนิท แต่เมื่อทั้งสองมองไปที่เอริน เธอกำลังก้มลงมองดูขบวนมดที่เดินข้ามพื้นไป
ดูเหมือนเธอจะไม่สนใจการสนทนาที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่เลย
“ยังไงก็ตาม ถ้าเธอไม่ได้อะไรจากปีเตอร์ ก็ลองไปหานักเรียนปีหนึ่งชื่อเอิร์ลดู เขาเป็นคนที่อยู่กับปีเตอร์ก่อนที่เรื่องทั้งหมดนี้จะเริ่มขึ้น และดูเหมือนทั้งสองคนจะนัดเจอกันในวันที่เราเจอทั้งคู่”
“เอิร์ล เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่ช่วยนะ” วอร์เดนพูด “โอ้ ก่อนไป เอริน ไม่รังเกียจถ้าฉันจะจับมือเธอหน่อยนะ”
เอรินลุกขึ้นยืนจากพื้นและมองวอร์เดนอยู่สองสามวินาที ตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรก เธอปฏิเสธ เธอแค่เชื่อว่าเขาเป็นคนอ่อนแอและด้อยกว่าเธอ แต่เธอก็รู้ได้อย่างรวดเร็วว่าวอร์เดนเป็นหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียนของเธอ
“หวังว่านายจะใช้มันได้ดีนะ” เอรินพูดพร้อมกับยื่นมือออกไป
เมื่อคว
