หลังจากผ่านประตูแกลทเรียมเข้ามา กลุ่มก็ช่วยกันยกส่วนที่หล่นของประตูขึ้นกลับเข้าที่ มันหนักมาก แต่ด้วยความช่วยเหลือของเฮย์ลีย์ ประตูก็รู้สึกเบาอย่างไม่น่าเชื่อ และพวกเขาก็สามารถวางมันเข้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบราวกับต่อจิ๊กซอว์
แม้ว่ามันอาจจะกันสัตว์อสูรไม่ได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยยับยั้งพวกมันไม่ให้เข้ามาได้
เดลที่เฝ้ามองอยู่รู้สึกไม่ชอบใจที่ต้องคิดว่าเฮย์ลีย์สวมใส่อุปกรณ์สัตว์อสูรระดับสูงแค่ไหนถึงยกประตูได้ง่ายดายขนาดนั้น
พวกเขายังคงเดินต่อไปในโถงทางเดินที่มืดมิด แม้ว่าสำหรับลีโอที่นำทางอยู่ มันก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไร
แต่ขณะที่เดิน เดลก็ยังคงคิดถึงเรื่องที่ลีโอทำลายประตูได้ง่ายดายเพียงใด มันไม่ใช่ว่าเดลเป็นแค่นักเรียน เขาก็เป็นอาจารย์เช่นกัน เขาเคยเข้าร่วมสงครามในตอนนั้นด้วย และไม่เคยเห็นอะไรแบบที่เห็นในวันนี้มาก่อน
‘นี่อาจจะเป็นอาวุธระดับปีศาจเลยหรือเปล่า?’ เขาคิด
แต่เขาก็สรุปได้อย่างรวดเร็วว่ามันเป็นไปไม่ได้ ในตอนนี้มีอาวุธสัตว์อสูรระดับปีศาจอยู่เพียงสองชิ้นเท่านั้น หนึ่งในนั้นเป็นของกองทัพ ส่วนอีกชิ้นเป็นของกลุ่มที่รู้จักกันในนาม ‘เพียว’
อย่างไรก็ตาม เป็นที่ชัดเจนสำหรับเดลว่าสิ่งที่ลีโอใช้อยู่นั้นเป็นอาวุธสัตว์อสูรระดับสูงสุดอย่างน้อย
พวกเขาเข้ามาถึงบริเวณแผนกต้อนรับ ซึ่งมีทางเข้าหลายทางนำไปสู่ส่วนต่างๆ ของศูนย์ฝึกซ้อม ด้านหน้ามีเคาน์เตอร์ต้อนรับพร้อมทางเดินสองทางที่น
