ลังใส่รหัสเข้าไปในเครื่อง พวกแรตทาคลอว์ก็กลับมา เมื่อสัตว์ร้ายเห็นเขา พวกมันก็กรีดร้องและเรียกเพื่อนมาอีกสองตัว ตอนนี้มีพวกมันสี่ตัวแล้ว
เมื่อเขาได้ยินเสียงสัตว์ร้ายอยู่ข้างหลัง มือของเขาก็เริ่มสั่น
“แย่แล้ว ฉันต้องใส่เลขผิดแน่ๆ!”
ความประหม่าเข้าครอบงำเขา และสมาธิของเขาก็แตกกระเจิง เขาใช้สกิลตรวจสอบอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าได้รหัสที่ถูกต้อง เขาเริ่มใส่ตัวเลขอีกครั้งเมื่อจู่ๆ เขาก็รู้สึกบางอย่างงับเข้าที่ขาของเขา
เมื่อเขามองลงไป มันคือหนึ่งในพวกแรตทาคลอว์ และอีกสามตัวก็อยู่ไม่ไกลจากมัน ควินน์จึงเหวี่ยงกำปั้นลงไปอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ที่ตัวแรตทาคลอว์ ทุบกะโหลกของมันจนแตกเป็นชิ้นๆ ตัวแรตทาคลอว์ถูกบังคับให้ปล่อย แต่ก็ยังไม่ตาย
อีกสามตัวตอนนี้อยู่ใกล้เกินไป และเขาไม่มีเวลาใส่รหัสอีกแล้ว
จากนั้นควินน์ก็ไปอยู่ข้างหลังพวกมันทันที แต่เขาก็ยังอยู่ใกล้พวกแรตทาคลอว์ทั้งสี่ตัวเกินไป ก้าวพริบตามีระยะห่างได้มากสุดแค่ห้าเมตร
พวกแรตทาคลอว์หันกลับมาและวิ่งตรงมาหาเขาทั้งหมด
“ฉันไม่มีทางเลือก!” เขายื่นฝ่ามือออกไปแล้วยิง “ระเบิดโลหิต”
ละอองเลือดพุ่งออกมาจากมือของเขาเหมือนปืนลูกซอง และมันได้ผลักพวกแรตทาคลอว์ทั้งสี่ตัวกระเด็นไป ฆ่าตัวที่บาดเจ็บอยู่แล้ว
จากนั้นเขาก็รีบพุ่งไปหาหนึ่งในพวกแรตทาคลอว์ที่อยู่บนพื้น ประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันแล้วทุบลงบนหัวของแรตทาคลอว์อีกตัว ฆ่าตัวที่สอง
ตอนนี้พวกแรตทา
