ร่างกายของเขาแนบติดกับพื้นแข็งๆ ที่เย็นเฉียบ เปลือกตาของเขาค่อยๆ เปิดออกช้าๆ และสิ่งที่เขาเห็นมีเพียงแสงสีขาวชวนพร่ามัว ชั่วขณะที่ควินน์หลับไป เขาลืมเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น
แต่ทันทีที่เขามองไปรอบๆ และตระหนักว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่ใช่ความฝัน ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน แต่กำลังอยู่บนดาวเคราะห์ดวงอื่นที่ห่างไกลจากบ้านเกิดไปหลายไมล์
ขณะที่เขายืนขึ้นและเริ่มบิดขี้เกียจ ไม่มีทางที่เขาจะรู้ได้เลยว่าเขาหมดสติไปนานแค่ไหน แต่ร่างกายของเขารู้สึกดี เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่เขานอนหลับได้สนิทบนพื้นโดยไม่มีเตียง โดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกเหนื่อยล้ามากกว่าที่คิด
ไม่เพียงแต่เหนื่อยล้าทางร่างกายจากการต่อสู้กับสัตว์อสูร แต่ยังเหนื่อยล้าทางจิตใจด้วย ความกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จักอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งจะค่อยๆ กัดกินเขาไปเรื่อยๆ
และในที่สุด ข้อความระบบก็ปรากฏขึ้น นี่หมายความว่าในอีกหนึ่งวัน ระบบจะแจ้งให้เขาทราบว่าเขาจำเป็นต้องบริโภคเลือดมนุษย์ ตอนนี้เขายังโอเคอยู่ เพราะเขายังมีเลือดเหลืออยู่ในคลัง 50 มิลลิลิตร
ตราบใดที่เขาไม่เข้าไปพัวพันกับการต่อสู้อีก เขาก็จะปลอดภัย สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือการหาประตูมิติให้เจอ
