ทั้งหมดออกไป
หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง พวกเขาก็เสร็จสิ้น เอียนได้ย้ายชั้นวางหนังสือเพื่อสร้างป้อมปราการเล็กๆ รอบตัวพวกเขา
“มันเป็นบ้านที่ดีใช่ไหมล่ะ?” เอียนพูดอย่างภาคภูมิใจในผลงานของเขา “เอาล่ะ นายรออะไรอยู่ เข้ามาข้างในกันเถอะ”
ขณะที่วอร์เดนเดินเข้าไปข้างใน เอียนก็เดินตามหลังมา และขณะที่เขาทำ เขาก็ดึงชั้นวางหนังสือสุดท้ายรอบตัวพวกเขา ปิดผนึกพวกเขาไว้ในรูปทรงคล้ายลูกบาศก์ที่ล้อมรอบด้วยชั้นวางหนังสือ ห้องที่พวกเขาอยู่ตอนนี้มืดสนิท
จากนั้นเอียนก็ชกส่วนหนึ่งของชั้นวางหนังสือด้วยกำปั้นของเขา สร้างรูในทั้งสี่ทิศทาง ปล่อยให้แสงเข้ามาเล็กน้อย แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันถูกใช้เพื่อให้พวกเขามองลอดออกไป และดูว่ามีอันตรายใดๆ กำลังเข้ามาหาพวกเขาหรือไม่
จากนั้นเขาก็หยิบหินก้อนเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋า และวางไว้บนพื้นตรงกลางห้อง เขาแตะหินหนึ่งครั้ง และแสงสีส้มอบอุ่นก็เริ่มส่องออกมาจากมัน แสงไม่แรงมาก แต่ในห้องเล็กๆ ที่มืดมิด มันสร้างความแตกต่างอย่างมาก
“นี่ เอาไป” เอียนพูดขณะยื่นยาเม็ดกลมเล็กๆ ให้วอร์เดน
“นี่คืออาหารเสริมเม็ดเหรอ?” วอร์เดนถาม
“ใช่ ฉันเดาว่าถ้านายมาที่นี่โดยบังเอิญ นายคงไม่มีติดตัวมา”
วอร์เดนมองดูยาเม็ดก่อนจะกลืนลงคอไป อาหารเสริมเม็ดคือยาเม็ดที่มีทุกสิ่งที่มนุษย์ต้องการเพื่อมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่คนๆ หนึ่งกินยาเม็ดเหล่านี้วันละเม็ด พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องกินอาหารอีกต่อไป
แม้ว่ามันจะ
