บทที่ 123: หัวใจไร้ความจริงใจ!

ได้ยินสิ่งที่หนิงเฉินซินกล่าว ร้านอาหารเงียบไปครู่หนึ่ง นักฑิตตัวน้อยผู้อ่อนโยน ดูไม่เป็นอันตรายต่อคนและสัตว์ หลังจากกล่าวเรื่องแย่ๆเกี่ยวกับนิกายพุทธะ ก็เหมือนจะหาเรื่อง? หรือว่าเขาไม่รู้จักนิกายพุทธะ หรือเขาคิดว่าเขาสามารถหนีออกจากนิกายพุทธะได้? หนิงหมิงมองไปที่หนิงเฉินซินที่จริงจัง และใบหน้าของเขาก็ จริงจังเช่นกัน คนนี้กล่าวคำแบบนั้นได้ เป็นคนโง่? หรือว่าเขามีบางอย่างที่พึ่งพาได้! แน่นอน หนิงหมิงเชื่ออย่างหลังมากกว่า มีใครไม่เคยได้ยินเรื่องพลังของนิกายพุทธะบ้าง? เป็นกองกำลังยักษ์แห่งเดียวในภูมิภาคตะวันตก! มีผู้ศรัทธามีอยู่ทั่วทั้งสี่ภูมิภาค! และความแข็งแกร่งยิ่งลึกลับ! หนิงหมิงไม่เชื่อว่าจะมีคนโง่เช่นนี้อยู่ในเมืองฝอเฉิง การกล่าวร้ายนิกายพุทธะในที่สาธารณะในเมืองฝอเฉิง และสิ่งที่เขากล่าว ก็ยิ่งทำให้เกิดความวุ่นวายมาก! แล้วบัณฑิตตัวน้อยผู้นี้จะทำอย่างไรต่อไปล่ะ? หนิงหมิงตั้งใจดูต่อไป พอผู้ที่ปกป้องนิกายพุทธะได้ยินสิ่งที่หนิงเฉินซินกล่าว ทุกคนเย้ยหยัน “ดูเหมือนว่าเจ้ายังอยากจะไปยังนิกายพุทธะ?” “ข้าเกรงว่าเจ้าจะผ่านเราไปไม่ได้ด้วยซ ้า!” นี่คือความน่ากลัวของนิกายพุทธะเช่นกัน ผู้ศรัทธา ผู้ที่เชื่อในพุทธองค์ มีความภักดีอย่างยิ่ง! หนิงเฉินซินเห็นฉากนี้ หัวใจของเขาก็หนักอึ้งเล็กน้อยเช่นกัน ชาวพุทธะล้วนจงรักภักดี ถ้าพวกเจ้าทั้งหมด เป็นเหมือนไอ้สารเลวสามตัวนั่นจริงๆ ถ้าอย่างนั้น ข้ากลัวว่าจะมีบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นในโลกนี้! หลังจากกล่าวจบ ผู้ศัทธาพุทธองค์ทั้งสามคนก็เดินเข้ามาหาห นิงเฉินซินอย่างช้าๆ เหตุการณ์เริ่มแย่ลง! หนิงเฉินซินมองพวกเขาทั้งสามอย่างใจเย็น และกล่าวว่า “ข้าไม่ ต้องการที่จะโจมตีพวกเจ้า” ทั้งสามคนเย้ยหยันและปล่อยลมปราณ ต้องการที่จะเคลื่อนไหว! ทั้งสามคนล้วนอยู่ในระยะเริ่มต้นของขอบเขตมหาสมุทรปราณ! หนิงเฉินซินแอบถอนหายใจ ข้าต้องนำคัมภีร์เต๋าออกมาเพื่อต่อสู้กับศัตรู! แต่ในตอนนี้ เสียงในร้านอาหารดังขึ้น “ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าจะข้องใจอะไร แต่ถ้าเจ้าสร้างปัญหาใน ร้านอาหาร ก็อย่าหาว่าข้าหยาบคาย” เสียงแผ่วเบาแต่ไพเราะจับใจ ทำเอาทุกคนอึ้ง! ใบหน้าของพวกเขาทั้งสามดูอัปลักษณ์ และในขณะนี้ พวกเขาแทบหยุดหายใจ ท้ายที่สุด พวกเขาไม่สามารถยุ่งกับเจ้าของร้านอาหารแห่งนี้ได้! “เจ้าโชคดีแล้ว!” หลังกล่าวจบ ทั้งสามคนก็จากไป เมื่อเห็นเช่นนี้ หนิงเฉินซินส่ายหัวเล็กน้อย แล้วออกจาก ร้านอาหาร เมื่อเห็นเช่นนี้หนิงหมิงจึงถามเสียงดังว่า “เสี่ยวเซียนเซิง กำลังจะ ไปนิกายพุทธะใช่หรือไม่?”(小先生 Xiǎo xiānshēng ความหมาย ประมาณว่า สุภาพบุรุษตัวน้อย) เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนิงเฉินก็หยุดและพยักหน้าเล็กน้อย หนิง หมิงเตือนอีกครั้ง: “อิทธิพลของนิกายพุทธะนั้นไม่ง่าย เสี่ยวเซียนเซิง ควรระวังไว้ดีกว่า” หนิงเฉินเห็นว่าอีกฝ่ายมีความตั้งใจดี จึงยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “มีบางอย่างจำเป็นต้องทำ” หลังจากกล่าวจบ เขาก็ออกจากร้านอาหารไป! เมื่อเห็นเช่นนี้ Ning Ming และคนอื่นๆ จึงตัดสินใจตามไป … ในขณะนี้ ในห้องของร้านอาหาร ชายหนุ่มสองคนดูฉากนี้แล้วอดหัวเราะไม่ได้ “ดูเหมือนว่าจะมีคนค้นพบด้านที่น่าเกลียดของนิกายพุทธะ?” “ใช่ ยังมีน้อยคนนักที่รู้เรื่องนี้? เป็นเพราะพลังของนิกายพุทธะมี มากเกินไป และพวกเขาไม่มีความกล้าที่จะกล่าวเกี่ยวกับมัน” ชายคนนั้นส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ และกล่าวว่า”ข้าจะทำเช่นไร ดี? ผู้ที่เปิดโปงก่อนหน้านี้ จุดจบช่างเลวร้ายเหลือเกิน” “ทำไม อยากจะช่วยบัณฑิตตัวน้อยคนนี้?” ชายผู้นั้นส่ายหัว “พลังของนิกายพุทธะนั้นลึกลับเกินไป ถ้าอีก ฝ่ายต้องการสังหารเด็กน้อยผู้นี้อย่างสิ้นเชิง ข้าเกรงว่าจะช่วยอะไร ไม่ได้” … ประตูของนิกายพุทธะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองฝอเฉิง ที่นี่มีภูเขาลูกใหญ่ เรียกว่าฝอซาน(ภูเขาพุทธองค์) ฝอซานสูงดั่งพุงตรงสู่สวรรค์! ด้านบนสุดมีห้องโถงส่องแสงสว่างของพุทธองค์! เห็นบางส่วนถูกเปิดเผยภายใต้ก้อนเมฆ ในขณะที่ส่วนใหญ่สูง ตระหง่านอยู่ในก้อนเมฆ! หนิงเฉินซินมาถึงเชิงเขาฝอซานใน ขณะนี้ ที่นี่ มีนักบวชพุทธะสองคน ดูหนิงเฉินซินที่กำลังเดินมา นักบวชพุทธะคนหนึ่งถามว่า: “ทำไมผู้ท่านผู้เจริญจึงมาที่นี่?” หนิงเฉินซินกล่าวตอบ: “เซียวเซิงมีบางอย่างที่ไม่เข้าใจ ดังนั้น ข้าจึงมาที่นี่เพื่อไขข้อสงสัยในใจของข้า” “มันคืออะไร?” “ผู้ศัทธราในพระพุทธองค์ พวกเขาล้วนเป็นคนที่ไร้คุณธรรมและ ขาดความสง่างามใช่หรือไม่?” เมื่อได้ยินคำกล่าว นักบวชพุทธะทั้งสองเบิกตาขึ้นทันที! ตะโกน: “เจ้ากล้า!” ทันใดนั้น ปราณฝ่ามือสีทองทั้งสอง ก็พุ่งตรงมาที่หนิงเฉินซิน เพื่อสังหารอีกฝ่าย! หนิงเฉินซินไม่เคยถอยหรือหลบเลี่ยง ในมือถือคัมภีร์เต๋า อ่านถ้อยคำ! “เจิ้น!” (镇 zhèn ความหมายคือ เงียบสงบ หรือทำให้เสถียน) ทันใดนั้น! ปราณฝ่ามือสีทองทั้งสองนั้นถูกทำลายลงทันที! นักบวชพุทธะทั้งสองก็ดูตกใจเช่นกัน และถูกประทับตราอักขระ เจิ้นไว้ทันที! หนิงเฉินไม่สนใจคนทั้งสองและก้าวเท้าไปที่ฝอซาน หนิงหมิงและคนอื่นๆ ดูหวาดกลัวเมื่อเห็นฉากนี้! บัณฑิตคนนี้ดูใจดี ไม่คาดคิดว่าจะทรงพลังขนาดนี้! ฝอซาน จากเชิงเขาถึงไหล่เขา มีเก้าร้อยเก้าสิบเก้าขั้น และทุกขั้นมีวิธีปฏิบัติ หากต้องการก้าวไปข้างหน้า เจ้าต้องนับถือนิกายพุทธะ และทุกๆสิบก้าว เจ้าต้องคุกเข่าลงเพื่อบูชาพุทธองค์! ตามหลักนิกายพุทธะ เจ้าจะต้องบูชาด้วยความจริงใจ แต่เมื่อได้เห็นขยะชาวพุทธะเหล่านั้นแล้ว หนิงเฉินซินจะจริงใจ ได้อย่างไรในเวลานี้? เขาจึงกับไม่สนใจสิ่งใด เหยียบบันไดขึ้นโดยตรง! ค่อยๆ เหยียบขึ้นไป มีผู้คนคุกเข่าอยู่บนบันได เมื่อเห็นว่าหนิงเฉินซินไม่ทำการบูชา พวกเขาก็ผงะเล็กน้อย ในไม่ช้า หนิงเฉินซินก็มาถึงขั้นที่ห้าสิบ! ในเวลานี้ นักบวชพุทธะสามคนหยุดอยู่หน้าหนิงเฉินซิน ขมวด คิ้วและกล่าวว่า: “ทำไมท่านไม่บูชาพุทธองค์” หนิงเฉินซินถามกลับ: “ทำไมเจ้าถึงอยากบูชา?” นักบวชพุทธะคนหนึ่งพนมมือแล้วกล่าวว่า “ท่านผู้เจริญ ถ้าใจ ของท่านไม่จริงใจ ท่านจะไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปบนภูเขาเพื่อบูชา พุทธองค์” “พุทธองค์ น่าบูชาจริงหรือ?” ใบหน้าของนักบวชพุทธะทั้งสามจมลง “ดูเหมือนว่าท่านผู้เจริญ จะมาสร้างปัญหางั้นเหรอ?” หนิงเฉินซินคิดกับตัวเอง: “ข้ามาที่นี่เพื่อไขข้อสงสัยของข้า” “ถ้าอย่างนั้น ข้าเกรงว่าท่านจะไปต่อไม่ได้แล้ว ลงจากภูเขาไป ซะ!” หนิงเฉินซินไม่สนใจฟังคำขอของนักบวชพุทธะ และยังคง เดินหน้าต่อไป นักบวชพุทธะทั้งสามเห็นสิ่งนี้และไม่กล่าวอะไรอีก ออร่าปราณปะทุขึ้นมา! นักบวชพุทธะทั้งสามคนส่องแสงเจิดจ้า และพวกเขาทั้งหมดก็ สร้างปราณฝ่ามือขนาดใหญ่! เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของนักบวชพุทธะทั้งสามนี้แข็งแกร่ง กว่านักบวชพุทธะที่เชิงเขามาก! หนิงเฉินถือคัมภีร์เต๋าไว้ และเดินหน้าต่อไป เอ่ยถ้อยคำเต๋าทันที “ฟู!” (伏 Fú ความหมายประมาณว่า หมอบลง หรือคล ่าหน้าลง) อักขระ ฟู พุ่งเข้าใส่สามนักบวชพุทธะ! เมื่อหนิงหมิงและคนอื่นๆ รวมถึงผู้ที่กำลังจะขึ้นไปบนภูเขาเพื่อ บูชาพุทธองค์เห็นฉากนี้ พวกเขาทั้งหมดไม่เชื่อสายตา! เป็นไปได้ไหมว่าคนผู้นี้สามารถมุ่งสู่นิกายพุทธะได้จริงๆ? ! ภายใต้สายตาหวาดกลัวของทุกคน! ปราณฝ่ามือหายไป! นักบวชพุทธะทั้งสามคนหมอบลงกับพื้น! เลือดพุ่งกระฉูด! โดนกดลงบนพื้น หายใจหอบ ดูเหมือนไม่มีแรงจะสู้อีกแล้ว! ทำได้เพียงเฝ้าดูหนิงเฉินซินอย่างช่วยไม่ได้ ก้าวทีละขั้น ก้าวต่อไป! หนึ่งในนั้นเลือกที่จะส่งเสียงตะโกน! “มีผู้บุกรุก!” เมื่อได้ยินเสียงตะโกนนี้ นักบวชพุทธะทั้งหมดบนภูเขาต่างตกตะลึง เป็นเวลาหลายปีแล้ว ที่ไม่มีใครกล้าล่วงเกินบนฝอซาน! ทันใดนั้น ทุกคนก็เดือดดาล! ต่างพุ่งไปที่บันได! หนิงเฉินซินก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว ขึ้นไปอย่างไม่สนสิ่งใด! จนถึงขั้นที่สองร้อย! ในเวลานี้ บนท้องฟ้ามีนักบวชพุทธะมากว่าโหลที่มาจากท้องฟ้า! นักบวชพุทธะหลายสิบคนนี้ได้รับการเจิมด้วยแสงธรรมจากพุทธ องค์! ฐานบ่มเพาะนั้นไม่ธรรมดา! ส่วนใหญ่อยู่ที่จุดสูงสุดของขอบเขตมหาสมุทรปราณ! และยังมีอีกสามคน ขอบเขตได้มาถึงก้าวข้ามแดนหยวนแล้ว! “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”