เขาตีแก ต่อยแก ทำให้แกเลือดออก แกสู้กลับได้ ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ แกก็สู้กลับได้เสมอ!
วอร์เดนชี้ไปที่พอร์ทัลสีแดง
“แต่สิ่งที่แกทำ แกส่งควินน์ไปตายโดยพื้นฐานแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางกลับมาจากความตายได้ เขาไม่สามารถสู้กลับได้แล้วตอนนี้ แกเคยพยายามสู้กลับบ้างไหม?”
ปีเตอร์ทรุดตัวลงคุกเข่า จิตใจสับสนวุ่นวาย วอร์เดนกับควินน์รู้จริงๆ หรือว่าการใช้ชีวิตแบบเขาเป็นอย่างไร? ปีเตอร์แค่อยากมีชีวิตในโรงเรียนปกติ ผ่านมันไปโดยไม่มีปัญหาใดๆ
และมีคนเสนอสิ่งนั้นให้เขา บางทีเขาอาจจะเลือกทางที่ง่าย แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้น เขาผ่านความทุกข์ทรมานมามากพอแล้ว ก่อนเข้าสถาบัน และยิ่งแย่กว่าเดิมตอนนี้ที่อยู่ในสถาบัน ทำไมเขาต้องเป็นเป้าหมายของเอิร์ลและคนอื่นๆ ด้วย?
แต่มีสิ่งหนึ่งที่วอร์เดนพูดซึ่งกระทบใจปีเตอร์อย่างแรง เขาเคยพยายามสู้กลับบ้างไหม? เขาคิดเสมอว่ามันไร้ประโยชน์ ผลลัพธ์ถูกตัดสินแล้ว จะเจ็บตัวไปมากกว่านี้ทำไม?
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ดยุคและคนอื่นๆ คิดว่าเขาเป็นเป้าหมายที่ง่ายตั้งแต่แรก
แล้วทันใดนั้น วอร์เดนก็เริ่มจับศีรษะตัวเอง เขาเริ่มเคลื่อนไหวไปมา สะบัดศีรษะอย่างบ้าคลั่ง
“ฉันรั้งเขาไว้ไม่ได้แล้ววอร์เดน!”
“แกต้องพยายาม ถ้าเขาเข้าควบคุม ใครจะรู้ว่าฉันจะได้ควบคุมอีกเมื่อไหร่”
“ความตกใจมันมากเกินไปสำหรับเขา การมองปีเตอร์ยิ่งทำให้ความรู้สึกของเขาแข็งแกร่งขึ้น”
ขณะที่วอร์เดนเงยหน้าขึ้น ปี
