ในตัวเขาก็เพิ่มขึ้น เขาเหวี่ยงแส้โซลของเขาและมันก็เริ่มเคลื่อนที่ด้วยความเร็วแสง ในการตอบสนอง ราเทนสร้างกำแพงน้ำด้วยมือข้างหนึ่งและเริ่มชะลอแส้ด้วยมืออีกข้าง แต่ความสามารถพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุนั้นไร้ประโยชน์และดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยชะลอแส้ลงเลย
จากนั้นเมื่อแส้ไปถึงกำแพงน้ำ มันก็ยาวขึ้นอย่างกะทันหันและพันรอบแขนของราเทน โมโม่ดึงไปข้างหน้า ลากราเทนลงไปที่พื้น จากนั้นก็เหวี่ยงแส้อีกอันฟาดเข้าที่หลังของเขา
ราเทนพยายามกลิ้งตัวเพื่อหลีกเลี่ยงการฟาด แต่ดูเหมือนว่าแส้จะตามเขาไป คาดการณ์ว่าเขาจะกลิ้งไปที่ไหนต่อไป ราเทนถูกฟาดหลายครั้งและตอนนี้หลังของเขาเต็มไปด้วยเลือด
จากนั้นด้วยมืออีกข้างของราเทน เขาก็ก่อตัวเป็นใบมีดน้ำเล็ก ๆ เขารู้ว่าแส้จะแข็งแกร่งเกินกว่าจะตัดได้ ดังนั้นเขาจึงเล็งไปที่มือของตัวเอง ตัดมันออกจากร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์
แส้ไม่ได้ติดอยู่กับร่างกายของเขาอีกต่อไป และในเวลาเดียวกันมือของเขาก็เช่นกัน แม้ว่ามันจะไม่เป็นไปตามที่คาดหวังว่าเลือดจะไหลนองไปทั่ว ราเทนกำลังใช้พลังงานจำนวนมหาศาลเพื่อหยุดเลือดไม่ให้พุ่งออกมาจากบาดแผลด้วยความสามารถพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุ
และเขาก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหน
“แกมัน!” ราเทนตะโกน “ถ้าเพียงร่างกายนี้ไม่บาดเจ็บหนักจากก่อนหน้านี้ ตอนนี้แกทำสำเร็จแล้ว แกคิดว่าอาวุธโซลแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะพวกเราได้งั้นเหรอ? คิดใหม่ซะเถอะ เจ้าตัวเล็ก ถึงตาแกแ
