ที่พยายามก่อกวนความสงบในโรงเรียน”
จากนั้นพวกปีสองก็เทลังใส่หินสัตว์อสูรสีดำออกมา และพวกมันก็ตกลงมาเกลื่อนพื้น มีหินมากเกินพอสำหรับนักเรียนแต่ละคนที่จะขว้างลูกบอลใส่วอร์เดนได้อย่างน้อยคนละลูก
“เอาล่ะ ใครอยากไปคนแรก” นักเรียนปีสองคนหนึ่งพูด “รีบหน่อย ถ้าไม่มีใครอาสา ผมก็จะสุ่มเลือกเอาคนหนึ่ง”
ตามคาด ไม่มีใครอาสาเลยแม้แต่คนเดียว นักเรียนโหดร้ายกับคนที่อ่อนแอกว่าพวกเขา แต่ไม่ใช่แบบนี้ ปกติแล้วมันก็แค่การปฏิบัติที่แย่กว่า แต่ดูเหมือนว่าพวกปีสองกำลังจงใจเล่นงานวอร์เดน ไม่ว่าวอร์เดนจะทำอะไร เขาก็ทำให้พวกนั้นไม่พอใจจริงๆ
“เอาล่ะ งั้นเธอ คนผมสีน้ำตาล เธอไปคนแรก” นักเรียนปีสองคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นลูกบอลลูกหนึ่งใส่มือเธอ
“ฉัน… ฉันทำไม่ได้” เธอพูด
“จริงเหรอ ถ้าทำไม่ได้ งั้นทำไมเราไม่ให้เธอไปอยู่บนกระดานแทนล่ะ?”
ใบหน้าของเด็กสาวซีดเผือดลงทันที เธอเป็นผู้ใช้ความสามารถระดับ 2 เท่านั้น และเคยโดนลงโทษมาพอสมควรแล้ว แต่ครั้งนี้ดูจะหนักเกินไป และเธอไม่อยากเป็นฝ่ายรับมัน
เด็กสาวเริ่มมองไปรอบๆ ตัว เพื่อดูว่าจะมีใครสักคน ลุกขึ้นมาปกป้องเธอไหม แต่ทุกคนกลับหลบสายตา พยายามเลี่ยงการสบตา
“ดี รู้แล้วนะว่าจะต้องทำยังไง?”
ขณะที่เด็กสาวมองลูกบอลในมือ เธอก็เริ่มมีสมาธิ ลูกบอลก็เริ่มเรืองแสงเป็นสีเขียวจางที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
“ก็สมกับเป็นผู้ใช้ระดับ 2 สีอ่อนจัง โอ้ ไม่ต้องกังวล ถ้าขว้างแรงพอ ลูกบอลก็จะยังคงโดนเป