งความสงบที่ไหลเข้าสู่ร่างกายทันที
< ไม่สามารถบล็อกความสามารถของผู้ใช้ได้ >
“ตอนนี้บอกฉันสิ คุณฆ่าแบรนดอน ริชาร์ดสัน เมื่อคืนนี้หรือเปล่า?” เธอถาม
ความรู้สึกสงบทำให้ควินน์ตอบได้อย่างเป็นธรรมชาติ เขารู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ
ผู้หญิงคนนั้นยังคงจับมือควินน์อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะปล่อยมือ
“อย่างที่ผมบอก ผมไม่เชื่อว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้ได้” ลีโอพูด “ผมหมายถึง มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน เขาแค่ระดับหนึ่งเองนะ”
“ดูเหมือนเราจะไม่มีเบาะแสแล้ว น่าเสียดาย แต่เหตุการณ์แบบนี้ก็เกิดขึ้นได้เป็นครั้งคราว มันเป็นเรื่องที่คาดหวังได้” จ่าสิบเอกกล่าว “ขอโทษที่เสียเวลา พวกนายกลับไปเรียนได้เลย”
เมื่อการสอบสวนสิ้นสุดลง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนก็จับแขนลีโอและควินน์อีกครั้ง และอีกไม่กี่อึดใจต่อมา พวกเขาก็ถูกเทเลพอร์ตกลับมาที่ห้องโถงอาวุธ
“ไอ้หนู เสียงหัวใจนายทำเอาฉันเริ่มสงสัยว่านายกำลังซ่อนอะไรบางอย่าง” ลีโอพูด “แต่ฉันดีใจที่นายไม่ใช่คนร้าย ไม่อย่างนั้นฉันคงเสียลูกศิษย์ที่มีแววไปแล้ว”
“เกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?”
“อืม ดูเหมือนจะเรียบร้อยดีนะ อย่างน้อยก็ตอนนี้” ควินน์ตอบ
ควินน์อธิบายให้เลย์ล่าฟังว่าเกิดอะไรขึ้นที่การสอบสวน ตอนแรกเธอตกใจมากที่ได้ยินว่าแบรนดอนเสียชีวิต แต่ก็ดีใจที่รู้ว่าควินน์พ้นจากข้อสงสัยทั้งหมดแล้ว แต่เมื่อเธอคิดมากขึ้น เธอก็เริ่มสงสัยว่าใครกันที่มีสติพอที่จะบ้าพอที่จะ
