่เธอไปตรวจเฟย เธอก็สังเกตเห็นว่าตอนนี้เขากำลังหลับอย่างสงบ หลังจากรักษาบาดแผลจากกรงเล็บของเขาแล้ว ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอมองไปที่ลูป บางอย่างก็ดึงดูดสายตาของเธอที่ทำให้เธอกังวล
ที่จุดหนึ่งบนคอของเด็กชาย มีรอยเจาะเล็กๆ สองรอยคล้ายกับรอยงูกัด เธอเคยเห็นรอยแบบนี้มาก่อนในนักเรียนคนอื่น และเช่นเดียวกับครั้งก่อน บาดแผลก็เริ่มสมานตัวเองแล้ว
เฮย์ลีย์แตะนาฬิกาของเธอและรอสักครู่เพื่อให้มันเชื่อมต่อ
“สวัสดีค่ะท่านนายพล ฉันเชื่อว่าอาจจะมีสัตว์อสูรหลงเข้ามาในโรงเรียนค่ะ”
“อะไรนะ เป็นไปไม่ได้ เราไม่เห็นสัญญาณใดๆ ที่บ่งชี้ถึงการมีอยู่ของมันเลย” เสียงจากนาฬิกาตอบกลับ
“แต่มีสัญญาณแปลกๆ บนตัวนักเรียนสองคนค่ะ ฉันค่อนข้างกังวล” เฮย์ลีย์พูด “ได้โปรดเถอะค่ะ… ช่วยตรวจสอบหน่อยได้ไหมคะ”
“ก็ได้ๆ อยากได้อะไรก็ได้ จะให้ฉันปฏิเสธลูกสาวได้ยังไง”
แต่ทันใดนั้น ขณะที่เฮย์ลีย์วางสาย ทหารสองคนก็รีบเข้ามาพร้อมกับนักเรียนอีกคนบนหลังที่เปียกโชกไปด้วยเลือด
“เร็วเข้า นักเรียนคนนี้อาการวิกฤต!” ยามตะโกน
พวกเขารีบวางนักเรียนลงบนเตียง และเฮย์ลีย์ก็รีบลงมือทันที เธอพยายามแล้วพยายามอีกที่จะใช้ความสามารถของเธอ แต่มันก็ไร้ประโยชน์ นักเรียนคนนั้นไปไกลเกินไปแล้ว เขาเสียชีวิตแล้ว
เฮย์ลีย์แตะนาฬิกาข้อมือของเธออีกครั้งเพื่อเปิดบันทึกรายงานดิจิทัล
“รายงาน ยืนยันเวลาเสียชีวิต 21:30 น. นักเรียนชั้นปีที่หนึ่งชื่อ แบรนดอน
