ควินน์มีความสุขที่ทักษะคลังเลือดสะดวกสบาย และในที่สุดหลังจากรอมาสักพัก เขาก็ได้รับข้อความที่เขาเคยเห็นมาก่อนครั้งสุดท้ายที่เขาเห็นข้อความเกี่ยวกับความหิวของเขา วันรุ่งขึ้นระบบบอกเขาว่าเขาจำเป็นต้องบริโภคเลือด มิฉะนั้น HP ของเขาจะลดลงแต่ด้วยทักษะคลังเลือดของเขา เขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ตราบใดที่เขายังเติมเลือดให้เต็มอยู่เสมอ
หลังจากตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดแล้ว ในที่สุดควินน์ก็กลับมาถึงห้องพักของเขาเพื่อพบว่าปีเตอร์และวอร์เดนดูเหมือนจะบอบช้ำเล็กน้อย
“ว้าว เกิดอะไรขึ้นกับพวกนายสองคน?” ควินน์ถาม “รุ่นพี่ปีสองอีกแล้วเหรอ?”
“ไม่ ไม่ต้องกังวล นี่แค่ตอนเรียนวิชาต่อสู้ อาจารย์ให้เราซ้อมต่อสู้กันในวันแรก”
“มีปัญหาอะไรไหม?”
“ไม่เชิง ฉันอับอายและแพ้การต่อสู้ไป แน่นอนว่าฉันยังควบคุมความสามารถได้ไม่ดีพอฉันคิดว่าฉันประหม่าเกินไปตอนที่ฉันเอาแท่งโคลนที่หลังออกมา นักเรียนคนอื่นก็เริ่มหัวเราะและฉันก็เสียสมาธิ” ปีเตอร์อธิบาย“แต่วอร์เดนนี่สิ เจ๋งมาก เขาบอกให้พวกเด็กนั่นหุบปากและท้าให้มาสู้กับเขาต่อแล้วด้วยความสามารถเดียวกับฉัน เขาก็สามารถเอาชนะผู้ใช้ระดับ 3 ได้!”
“โอ๊ย หุบปากน่า!” วอร์เดนพูดพร้อมกับชกไหล่ปีเตอร์“นายทำให้ฉันอายนะ”
“แต่มันจริงนะ นายเจ๋งมากตอนนั้น”
ทั้งสามคนยังคงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชั้นเรียนต่อสู้ของพวกเขาควินน์ยังเล่าถึงชัยชนะของเขาเหนือแบรนดอนด้วยตอนแรกพวกเขาก็ประหลาดใจ แต่เมื่อควินน
