“ทุกคนใจเย็นๆ ผมรับประกันได้ว่าไม่มีการใช้ความสามารถ” ลีโอพูด
“ท่านแน่ใจได้อย่างไร?” เฟยโต้แย้ง
จากนั้นบุคคลที่ไม่คาดคิดก็แทรกขึ้นมาและขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา
“เจ้าโง่ จะหยุดไม่เคารพอาจารย์ได้หรือยัง” เอรินพูด “เจ้าไม่รู้หรือว่าเขาเป็นใคร บางทีถ้าข้าบอกชื่อในสงครามของเขา เจ้าอาจจะรู้ ชายผู้นี้คือ นายพลลีโอ หรือที่รู้จักกันในนาม นักดาบตาบอด”
เสียงพูดคุยระหว่างนักเรียนดังขึ้นกว่าเดิม ชื่อนักดาบตาบอดเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนทั่วไป เขาช่วยเหลืออย่างมากในการต่อสู้กับพวกดัลกี้
“เขาตาบอดเหรอ?” ลูปพูดอย่างไม่แน่ใจว่าจริงหรือไม่ “นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สามารถบอกได้เลยว่าคนนั้นใช้ความสามารถหรือไม่”
ในทันใดนั้น ลีโอขว้างชิ้นส่วนของหอกที่หักไปในทิศทางของลูป หอกพลาดลูปไปเพียงเล็กน้อยและพุ่งชนกำแพงด้านหลัง
จากนั้นลูปก็เริ่มรู้สึกเจ็บแสบที่แก้ม เมื่อเขาสัมผัสแก้ม เขาสังเกตเห็นรอยขีดข่วน
“ฉันมองเห็นและได้ยินได้ดีมาก ดีกว่าพวกคุณส่วนใหญ่ ความสามารถของฉันทำให้ฉันมองเห็นออร่าของผู้คน และเมื่อผู้คนเริ่มใช้ความสามารถ ออร่าของพวกเขาจะเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับความสามารถที่พวกเขาใช้ และฉันกำลังบอกคุณตอนนี้ ควินน์ไม่ได้ใช้ความสามารถแม้แต่น้อย”
ด้วยเหตุนี้ นักเรียนก็เริ่มสงบลงเล็กน้อย มันเป็นวันแรกที่น่าจดจำสำหรับนักเรียนทุกคนในชมรมอาวุธ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย แต่ในที่สุดชั้นเรียนก็จบลงและถึงเวลาที่พว
