เมื่อถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ควินน์ก็จัดของบางอย่างใส่กระเป๋า เขาใส่หลอดเลือดที่มีเลือดของเลย์ล่าลงไป หลอดเปล่าที่เหลืออีกสี่หลอด และหน้ากากที่เขาซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อด้วย
เขาไม่รู้ว่าสถานการณ์ที่ต้องใช้ของพวกนี้จะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ดังนั้นเตรียมพร้อมไว้ก่อนย่อมดีกว่าไม่เตรียมพร้อม ทั้งสามคนลงไปทานอาหารเช้าด้วยกันตามปกติ และเช่นเคย ผู้คนก็มองควินน์ วอร์เดน และปีเตอร์
วอร์เดนตัดสินใจแยกจากควินน์และปีเตอร์ และไปนั่งคนเดียวที่โต๊ะระดับพลังที่สูงกว่า แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่มีใครนั่งข้างวอร์เดนเลย เป็นที่ชัดเจนว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง นักเรียนปีสองกำลังตั้งเป้าโจมตีวอร์เดน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ไปไหนมาไหนกับควินน์และปีเตอร์แล้วก็ตาม
“ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?” ควินน์ถาม “ช่วยจับตาวอร์เดนไว้หน่อยตอนที่นายเรียนวิชาต่อสู้ในวันนี้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น บอกฉันด้วยนะ”
“แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะช่วยได้ และนายเองก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน” ปีเตอร์ตอบ
ปีเตอร์พูดถูก ตอนนี้ควินน์แทบจะรับมือกับนักเรียนปีหนึ่งระดับ 2 ไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงนักเรียนปีสอง แต่ในขณะเดียวกัน ควินน์ก็เกลียดความจริงที่ว่าพวกนั้นอาจจะกำลังตั้งเป้าโจมตีวอร์เดน เพียงเพราะเขาเลือกที่จะคบกับพวกเขา
บางทีควินน์อาจจะหาคนที่อ่อนแอในกลุ่มนั้น แล้วตั้งเป้าโจมตีเขาตอนกลางคืนเพื่อสอบถาม กลุ่มพวกนี้มักจะมีคนอ่อนแอทำหน้าที่เป็นคนรับใช้ให้พวกเขา
