่งใดๆ นอกจากการกองภูเขาอาวุธที่แขวนอยู่บนผนัง และตรงกลางห้องมีแท่นยกทรงกลม
ยืนอยู่ด้านหลังสุดของห้องโถงคือชายหัวล้านสวมเกราะหนังและมีดาบคะตะนะยาวอยู่ข้างกาย แต่ด้ามดาบคะตะนะนั้นขรุขระและด้านหลังของใบมีดก็เช่นกัน ดูเหมือนว่ามันถูกตีขึ้นมาจากสัตว์ที่ไม่ได้มาจากดาวเคราะห์ดวงนี้
ชายคนนั้นยังคงเงียบอยู่ที่ด้านหลังโดยหลับตาอยู่ ควินน์ทำได้เพียงคาดเดาว่าชายคนนั้นคือครูของพวกเขา เพราะเป็นคนที่อายุมากที่สุดในห้อง
ห้องเริ่มเต็มไปด้วยนักเรียนช้าๆ และตอนนั้นเองที่เลย์ล่าเข้ามาและเห็นควินน์ เธอรีบเดินตรงมาหาเขาและเริ่มคุยด้วย ต่างจากตอนที่วอร์เดนคุยกับควินน์ นักเรียนคนอื่นๆ ไม่ได้สนใจมากนัก เพราะเลย์ล่าเองก็ถือว่าอ่อนแอเช่นกัน
“วิชานี้เป็นที่นิยมกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย” เลย์ล่าพูด
ห้องเต็มไปด้วยนักเรียนประมาณสามสิบคน ชั้นเรียนอื่นๆ มีประมาณห้าสิบคน แต่ก็ยังมากกว่าที่พวกเขาคาดไว้
“ใช่ ฉันสงสัยว่าฉันควรจะเลือกอาวุธแบบไหนดี” ควินน์พูดพลางจ้องมองไปที่ผนัง
“อืม ฉันมีของฉันอยู่แล้ว” เลย์ล่าพูดพลางชี้ไปที่คันธนูบนหลังของเธอ
นักเรียนหลายคนในห้องมีอาวุธของตัวเองอยู่แล้ว ควินน์และอีกสองสามคนเป็นเพียงไม่กี่คนที่ไม่มีอะไรติดตัวเลย ขณะที่ควินน์กำลังจ้องมองไปที่ผนัง นักเรียนคนอื่นๆ ก็เริ่มส่งเสียงดังเมื่อมีคนเข้ามาในห้องโถงอาวุธ
“เธอไม่ใช่ผู้ใช้ธาตุเหรอ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
“ใครสนล่ะ บางทีเราอาจจะได้ปร
