นั้นควินน์ก็รู้สึกเหมือนอยากเลือดเล็กน้อย มันเป็นสิ่งที่เขาควบคุมได้ ไม่เหมือนครั้งก่อนที่ร่างกายเข้าควบคุม แต่สิ่งนี้ทำให้เขานึกถึงความทรงจำแย่ๆ และเขาก็กลัวเล็กน้อยว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้น
‘ฉันต้องหาให้เจอจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับความสามารถระบบแปลกๆ ที่ฉันมีนี่?’
จากนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว มีปัญหาค้างคาที่เขายังไม่ได้จัดการ
แม้ตอนนี้วอร์เดนจะทำตัวแปลกๆ แต่ควินน์รู้ว่าเขาปลอดภัย
ไม่ว่าวอร์เดนกำลังเผชิญปัญหาอะไรอยู่ตอนนี้ มันก็ต้องรอไปก่อน
ทุกวินาทีที่เสียไปหมายถึงโอกาสที่เลย์ล่าจะตื่นขึ้นมา และใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเธอตื่น
ในตอนนั้นเอง ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องพยาบาล ตรงมุมด้านหลังห้อง เลย์ล่าก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“หือ เกิดอะไรขึ้น?” เลย์ล่าพูด “ฉันอยู่ที่ไหน?”
ขณะที่เลย์ล่ามองไปรอบๆ ห้อง เธอก็เริ่มลูบต้นคอ และในเวลาเดียวกัน ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ห้องสมุดก็แวบเข้ามาในหัวเธอ
