ควินน์ตอบ
“ฉันไม่รู้ว่าเธอหมดสติไปนานแค่ไหน แต่บาดแผลที่คอของเธอดูเหมือนจะหายเองแล้ว” เฮย์ลีย์กล่าว “ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่แน่ใจว่ามันจะหายไหม และมันคงน่าเสียดายถ้าผู้หญิงสวยๆ อย่างเธอมีรอยแผลเป็น”
จากนั้นเฮย์ลีย์ก็วางมือบนคอของเลย์ล่าตรงที่รอยกัด เธอหลับตาลง และหลังจากนั้นไม่กี่วินาทีก็ยกมือขึ้น และรอยกัดก็หายไป
“ฉันขอรอเธอที่นี่ได้ไหม?” ควินน์ถาม
“โอ้ เด็กหนุ่มสมัยนี้” เฮย์ลีย์กล่าวพร้อมหัวเราะ “ฉันไม่รู้เลยว่าพวกเธอเป็นแบบนั้น”
“ไม่ ไม่ ไม่” ควินน์กล่าวพร้อมโบกมือ “เราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น”
หลังจากที่เฮย์ลีย์จากไปดูแลนักเรียนคนอื่นๆ ควินน์ก็ตัดสินใจเปิดระบบของเขา
