เมื่อถ้อยคำของลวี่หยางดังขึ้น เพียงเห็นแสงแห่งการแสวงหาโอสถทองคำที่ทอดสว่างอยู่กลางโพ้นทะเลนั้น ในที่สุดก็เผยโฉมแท้จริง เผยให้เห็นเงาร่างที่ซ่อนอยู่ภายใน
เงาร่างนั้นหาได้สว่างไสวไม่
มิได้สูงสง่าดังจงกวง มิได้ตั้งตรงองอาจดังเจินเหรินปราบมารยิ่งมิอาจเทียบความอ่อนช้อยของพระอัครมเหสีเซียวได้เลย ธรรมดาอย่างยิ่ง กระทั่งยังมีความต่ำต้อยค่อมโค้งอยู่บ้าง
แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ตรงนั้น
สี่ทิศแสวงหาโอสถทองคำ หากแต่หนทางของเขาคือความยากลำบากที่สุดความรู้ความสามารถระดับพลังแก่นแท้ทองคำทุกสิ่งล้วนเป็นด่านทดสอบใหญ่ แต่ถึงที่สุด เขาก็ยังฝืนทนยืนอยู่
ต่ำต้อย แต่ไม่ยอมแพ้
ค่อมโค้ง แต่ไม่เล็กน้อยไร้ค่า
เหนือศีรษะของเขาแดนมงคลแห่งหนึ่งได้ทะลวงขอบเขตสร้างฐานรากแล้วกำลังใกล้ชิดทะเลทุกข์สะท้อนตอบกับตำแหน่งมรรคผลที่อยู่ไกลออกไป ค่อยๆ เคลื่อนเข้าหากันทีละก้าว
ในเวลาเดียวกันนั้นกายจริงตถาคตก็แลเห็นชัดว่าตำแหน่งมรรคผลที่อีกฝ่ายกำลังแสวงหา กลับมิใช่ธาราฟ้าสวรรค์หรือกล่าวอีกอย่างว่าธาราฟ้าสวรรค์นั้นเป็นเพียงภาพลวงที่จงใจสร้างขึ้นมาเท่านั้น ครั้นเขาเข้าใกล้ มองเพ่งอย่างถี่ถ้วน จึงทะลุผ่านม่านลวง เห็นแจ่มชัดว่าตำแหน่งมรรคผลแท้จริงคือ
“วารีในตาน้ำ!”
ซั่วฮ่วน
แรกเริ่ม ผู้ที่ออกแสวงหาโอสถทองคำในโพ้นทะเล มิใช่เทียนฉิวเลย หากแต่เป็นซั่วฮ่วนผู้จงใจปลอมแปลง แสร้งทำเป็นว่าตนกำลังแสวงหาตำแหน่งธาราฟ้าสวรรค์แท้
