บทที่ 410 ขั้นตอนสำคัญก่อนจะกลายร่างเป็นจอมมาร
……………
ซ่งโหยวไม่ได้ลงจากเขาในทันที เขาเดินไปตามเส้นทางเล็กๆ ที่เหล่านักพเนจรเหยียบย่ำจนเห็นเป็นรอย มุ่งหน้าไปยังจุดที่สูงกว่าด้านหลัง ก่อนจะนั่งลงอย่างเกียจคร้านพร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อย ทอดถอนใจชมดวงตะวันฉายแสงและบรรยากาศยามเช้าบนเขาจุนเจ่อ
สถานที่แห่งนี้เป็นจุดชมทิวทัศน์ชั้นเลิศ มองจากมุมนี้ จะเห็นเขาจุนเจ่อดูโอ่อ่าและแปลกตาเป็นพิเศษ ประหนึ่งเสาหินขนาดยักษ์รูปร่างคล้ายผู้เฒ่าที่ยืนอยู่เหนือยอดเขาอีกที อีกทั้งจากมองมุมนี้ยังเห็นหมู่เมฆาที่ล้อมรอบเขาจุนเจ่อไว้ด้วย ทุกการเปลี่ยนแปลงล้วนประจักษ์สู่สายตา ผสานกับทิวเขาเขียวขจีที่ทอดตัวเป็นแนว กลายเป็นภาพทัศนียภาพอันงดงามตระการตา
ดวงตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าได้ไม่นาน ท้องฟ้าก็พลันสว่างไสวขึ้นอย่างรวดเร็ว
อากาศยังคงชื้น ยอดหญ้าบนภูเขาชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้าง เสื้อผ้าของนักพรตและเด็กหญิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนยอดเขาก็เริ่มชื้นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ปลายเส้นผมก็มีหยดน้ำเกาะอยู่
นักพรตหนุ่มนั่งนิ่งไม่ไหวติง จ้องมองภาพตรงหน้าพลางจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด
ช่างคล้ายกับว่าเหตุการณ์เทพเซียนเหาะเหินสู่สรวงสวรรค์นั้นเกิดขึ้นเมื่อคืน แต่แท้จริงแล้วกลับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสองเค่อที่แล้วเท่านั้น
เทพผู้เป็นบริวารแห่งจักรพรรดิชื่อจินย่อมไม่ใช่เทพโง่เขลาเบาปัญญา แม้ไม่อาจบอกได้ว่าเมื่อครั้นมีชีวิตเคยทำคุณความดีไว้มากเพีย
