่ที่ตนตรากตรำฝึกฝนมาชั่วชีวิต จะถูกอานุภาพของเจินจวินอีกผู้หนึ่งเข้ามาแทรกแซงสั่นคลอน
แต่ยามนี้ เหล่าเจินจวินต่างเร้นกายไปหมด
“แคร้ง แคร้ง!”
ไร้สิ่งใดขวางกั้น ผาจี๋เทียนแห่งเจียงหนาน เพียงเห็นเจินเหรินปราบมารหน้าซีดเผือด เศษแสงที่ลวี่หยางมอบให้ในมือพลันสลายหายไปในพริบตา
นั่นคือสิ่งที่ลวี่หยางมอบให้เขา
ในประวัติศาสตร์เทียมคือสิ่งที่หงเทียนทิ้งไว้ความเป็นไปได้แห่งอนาคตซึ่งสามารถพิสูจน์ตำแหน่งมรรคผลกระบี่โดยมิสิ้นชีพกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตเจินเหรินปราบมาร
ทว่ามันมิได้เสียเวลาแม้ชั่วขณะเพื่อดื่มด่ำกับความรู้สึกแห่งการเพิ่งก้าวสู่เจินจวิน หากแต่สิ่งแรกที่ทำ คือคว้ากระชับด้ามกระบี่ไม่สังหารที่ข้างเอว แล้วชักออกจากฝัก
ภายใต้แสงกระบี่เยียบเย็น ร่างของมันก็พลันสลายหายจากที่เคยอยู่ เหลือเพียงประกายคมพริบตาเดียว สีสันแห่งฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยน!
“ฟ้า แตกแล้ว!”
จากแผ่นดินเจียงหนาน ขยายถึงเจียงตง รอยแยกอันมหึมาฉีกฟากฟ้าขาดสะบั้น สุริยันจันทราดารากระจัดกระจาย แสงสวรรค์ไร้ขอบเขตแตกสลายเป็นสายเพลิงล่องลอยทั่วนภา
เหล่าผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนต่างเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว จ้องมองสู่เวิ้งฟ้า
ในดวงตาของพวกเขา ทุกคนล้วนเห็นชัดเพียงกระบี่หนึ่งเล่ม กระบี่ดุจน้ำพุสะท้อนตะวัน ขวางพาดกลางฟ้า คมกล้าไร้ผู้ใดทัดเทียม ชี้ตรงไปยังทิศตะวันออกแห่งเจียงตง
ชั่วขณะนั้น เสียงสรรพสิ่งพลันกลายเป็นคมกระบี่!
มีเพียงเสียง
