ีหน้าเรียบเฉย ทั้งที่กำลังถือมัดหญ้าสดสำหรับม้าไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งถือมีดสั้น
วิญญาณทั้งสองกวาดสายตามองเด็กหญิงอย่างละเอียด ก่อนจะแสดงท่าทีตื่นตระหนก
“อมิตาพุทธ…”
พระภิกษุร่างท้วมพนมมือทำความเคารพทั้งรอยยิ้ม จากนั้นก็หันไปมองม้าขนแดงข้างๆ “โยมน้อยมาตัดหญ้าที่นี่หรือ”
เด็กหญิงยังคงจ้องมองเขา แต่ไม่พูดจาใดๆ
ส่วนวิญญาณทั้งสองตนกลับยิ่งตื่นตัว
“ท่านอาจารย์ เด็กหญิงคนนี้ไม่ใช่เด็กธรรมดา น่าจะเป็นปีศาจแปลงกายมา!”
“ท่านอาจารย์โปรดระวัง!”
ขณะที่พวกเขาพูด เด็กหญิงก็หันศีรษะกลับไปจ้องมองพวกเขา วิญญาณทั้งสองยิ่งตื่นตัวมากขึ้น
แม้ว่าพระภิกษุรูปนี้จะช่วยไถ่บาปให้พวกเขาพร้อมกับเสกวิชาลับขจัดปราณหยินและปราณภูตผีให้แล้ว ทำให้ไม่กลัวแสงอาทิตย์ แต่พวกเขาก็ดูแตกต่างจากคนเป็น ร่างกายของพวกเขามีลักษณะกึ่งโปร่งแสง แต่ในสายตาของเด็กหญิงน้อย พวกเขากลับดูแปลกประหลาด ชวนให้นางอยากสำรวจโดยปราศจากความหวั่นเกรงใดๆ
หางงูครึ่งหนึ่งโผล่ออกมาจากอ้อมแขนของเด็กหญิง
“อย่าเสียมารยาท…”
พระอี๋ตู้ยังคงพนมมือทำความเคารพเด็กหญิง จากนั้นก็มองไปยังภูเขาเยี่ยซานที่อยู่ไกลออกไป ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากถาม ก็หันพินิจพิจารณาเด็กหญิงผู้
