เต็มไปด้วยความเซอร์ไพรส์ การอวดของ และความเจ็บใจที่ไม่ได้ดั่งใจ
อารมณ์แปลกประหลาดที่ผสมผสานระหว่าง “ความอยากสะสม” กับ “จิตวิทยานักพนัน” กำลังระบาดไปทั่วช่องคอมเมนต์
เธอเริ่มหวั่นไหว
หรือจะลองสักตัวดี?
ความคิดนี้พอผุดขึ้นมา ก็หยุดไม่อยู่แล้ว
ตัวเดียว หรือสองตัวดี?
ถ้าสุ่มได้ตัวที่ไม่ชอบล่ะ?
งั้น… ซื้อยกเซต (Box Set) เลยไหม?
ไม่ได้สิ อันนี้มันเลือกแบบไม่ได้
ในใจหลินเมี่ยวเริ่มตบตีกันเอง
สุดท้าย วิญญาณทาสแมวตัวยงก็เอาชนะวิญญาณสาวออฟฟิศผู้มีเหตุผล
เธอสูดหายใจลึก เลื่อนเมาส์ไปที่ช่องจำนวน ใส่เลข “5”
จ่ายเงินเสร็จ เธอถอนหายใจยาว รู้สึกเหมือนเพิ่งทำภารกิจระดับชาติสำเร็จ
เธอทัก MSN กลับไปหาคอนนี่
“จัดละ”
“กี่ตัว?”
“ห้า”
อีกฝั่งส่งอีโมจิรูป “ยกนิ้วโป้ง” กลับมา
“รอชมตอนแกะกล่อง! ถ้าได้ตัวลับ เลี้ยงข้าวฉันด้วย!”
หลินเมี่ยวมองหน้าจอ ยิ้มมุมปาก
ตัวลับเหรอ?
อยากรู้เหมือนกันว่าหน้าตาเป็นยังไง
สองวันต่อมา หลินเมี่ยวได้สัมผัสคำว่า “ตั้งตารอจนคอยืด”
เธอเช็กสถานะพัสดุวันละหลายรอบ จ้องมองกล่องเล็กๆ นั่นเดินทางมุ่งหน้าสู่เซี่ยงไฮ้
ความคาดหวังแบบนี้ ทั้งแปลกใหม่และคุ้นเคย
เหมือนตอนเด็กๆ ที่รอพ่อแม่กลับจากทำงานต่างจังหวัดพร้อมของขวัญไม่มีผิด
บ่ายวันศุกร์ พัสดุก็มาถึง
น้องรีเซปชั่นโทรขึ้นมา “พี่ลินดา มีพัสดุค่ะ”
หลินเมี่ยวแทบจะ “เหาะ” ลงไปข้างล่าง
กล่องกระดาษพิมพ์ลาย “ฮุ่ยทงเอ็กซ์เพรส” ไม่ใหญ่มาก แต่หนักอ
