บทที่ 26 – ชัยชนะครั้งแรกของกล่องสุ่ม
“ติ๊งต่อง!”
เสียงแจ้งเตือนของโปรแกรมอาลีวั้งวั้ง (AliWangWang) ดังขึ้นอีกครั้ง ดึงสติทุกคนกลับมาจากความดีใจจนเนื้อเต้น
ลูกค้ามาอีกคนแล้ว
คราวนี้ตู้เสี่ยวเหนียนดูนิ่งขึ้นเยอะ เขาคลิกเปิดหน้าต่างแชทอย่างคล่องแคล่ว
ลูกค้าชื่อไอดีว่า “สตรอว์เบอร์รีบับเบิล” รูปโปรไฟล์เป็นตัวการ์ตูนเด็กผู้หญิงสีชมพูมุ้งมิ้ง
“เธอกับฉัน: พ่อค้าๆ ไอ้ตุ๊กตานี่มันสุ่มจริงเหรอ? เค้าอยากได้ตัวที่กำลังฮาวนอนอะ น่ารักโคตร! ขอเลือกตัวนี้ได้มั้ยง่า?”
ตู้เสี่ยวเหนียนหันขวับไปมองหน้าเซี่ยตงโดยอัตโนมัติ
เซี่ยตงทำมือเป็นสัญญาณ บอกให้เขาตอบตามแผนเดิมเป๊ะๆ
ตู้เสี่ยวเหนียนพยักหน้าเข้าใจ นิ้วรัวแป้นพิมพ์ตอบกลับไปทันที
“ร้านของเล่นราชา: คุณลูกค้าครับ สินค้าตัวนี้เป็นแบบ ‘กล่องสุ่ม’ นะครับผม ข้างในจะเป็นแบบไหนต้องไปลุ้นเอาเอง นี่แหละครับความสนุก! ตอนแกะจะได้เซอร์ไพรส์ไง ไม่แน่อาจจะดวงดีเปิดได้ตัวที่อยากได้พอดีก็ได้นะคร้าบ [ส่งสติกเกอร์ขยิบตา]”
ฝ่ายตรงข้ามตอบกลับมาอย่างไว
“สตรอว์เบอร์รีบับเบิล: งื้อออ… งั้นเหรอ…”
ตามด้วยสติกเกอร์ร้องไห้น้ำตาไหลพราก
“สตรอว์เบอร์รีบับเบิล: โอเค งั้นไม่เอาละ เค้าอยากได้แค่ตัวนั้นตัวเดียวอะ”
พอเห็นข้อความนี้ โจวอวิ๋นฟางที่กำลังดีใจหน้าบานเมื่อกี้ หัวใจก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“ว้ายตายแล้ว… ทำไม… ทำไมไม่เอาซะงั้นล่ะ?” หล่อนร้อนรนจนกระทืบเท้าเร่าๆ “เสี่ยวตง ลูก
