บทที่ 24 – สงครามราคาเจ้าส้มอ้วน
ทุกข้อที่พูดมา ในยุคนี้ถือเป็นคัมภีร์เทวดา
ตู้เสี่ยวเหนียนตอนแรกแค่นั่งฟังเฉยๆ แต่ยิ่งฟังตายิ่งเป็นประกาย
เขาเป็นคนพูดน้อยก็จริง แต่หัวไว สิ่งที่เซี่ยตงสอน เขาคิดตามแป๊บเดียวก็เข้าใจแก่นของมัน
นี่ไม่ใช่แค่ขายของ นี่มันจิตวิทยามนุษย์ชัดๆ!
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เซี่ยตงหยุดพักดื่มน้ำ
“หลักๆ ก็ประมาณนี้แหละ ที่เหลือพี่ต้องลองเอง มีอะไรถามผมได้ตลอด”
ตู้เสี่ยวเหนียนพยักหน้าแรงๆ แววตาเริ่มมีไฟ
“เข้าใจแล้วครับ พี่ตง”
สรรพนามเปลี่ยนเป็นเรียกพี่เฉยเลย (ทั้งที่เซี่ยตงเด็กกว่า)
เซี่ยตงยิ้มพอใจ
เขารู้ว่า เพชรเม็ดนี้ได้รับการเจียระไนแล้ว
พอตู้เสี่ยวเหนียนออกไป โจวอวิ๋นฟางก็รีบเข้ามาถามลูกชายหน้าตาตื่น
“อาตง เรื่องพวกนี้… ลูกไปรู้มาจากไหน?”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วก็มองลูกชายอย่างค้นหา
ความเปลี่ยนแปลงของลูกมันมากเกินไป
มากจนคนเป็นพ่อรู้สึกเหมือนคนแปลกหน้า
เซี่ยตงเดาไว้อยู่แล้ว ตอบหน้านิ่ง
“ร้านเกมไงครับ เดี๋ยวนี้ในเน็ตมีหมดแหละ ผมเข้าไปสิงอยู่ในบอร์ดคนทำเว็บขายของทุกวัน อ่านเยอะๆ ก็รู้เอง”
เหตุผลนี้ฟังขึ้น เพราะช่วงนี้เซี่ยตง “สิง” อยู่ร้านเกมจริงๆ
โจวอวิ๋นฟางเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ก็ไม่ได้ซักต่อ
“เจ้าลูกคนนี้ วันๆ คิดแต่อะไรก็ไม่รู้” ปากบ่นแต่หน้ายิ้มแก้มปริ
เซี่ยเจี้ยนกั๋วเงียบไป หยิบบุหรี่มาจุดสูบอัดเข้าปอดลึกๆ
ท่ามกลางควันบุหรี่ เขามองหน้าลูกชาย แววตาซับซ้อน
บางที เขา