บทที่ 8 – กำเนิดเจ้าส้มอ้วน และจุดเริ่มต้นเถาเป่า
“เว็บเมืองนอก?” เซี่ยเจี้ยนกั๋วเอ่ยปากถามในที่สุด เสียงแหบพร่านิดๆ “เว็บไหน? ฟรีรึเปล่า? จะมีปัญหาลิขสิทธิ์ไหม?”
สมกับเป็นคนทำธุรกิจ เขาคิดไกลและมองความเป็นจริงมากกว่าโจวอวิ๋นฟาง
นี่เป็นคำถามที่เซี่ยตงเตรียมคำตอบไว้แล้ว
“พ่อวางใจได้ ผมเช็กแล้ว นี่เป็นภาพคอนเซปต์ที่ดีไซเนอร์อิสระเขาแจกฟรี ไม่มีลิขสิทธิ์ เราเอามาใช้ได้ครับ”
เขาพูดความจริงครึ่งเดียว สีหน้านิ่งสนิทไม่มีพิรุธ
เขารู้ว่าตอนนี้พ่อแม่โดนรูปพวกนี้ตกเข้าเต็มเปาแล้ว คงไม่ไปสืบสาวหาความจริงกับเว็บเมืองนอกที่พวกเขาไม่รู้จักหรอก
“จริงเหรอ?” เสียงโจวอวิ๋นฟางสูงปรี๊ดด้วยความดีใจ “งั้นก็เยี่ยมเลยสิ! พ่อ ดูสิ ถ้าทำออกมาเป็นของเล่นนะ ขายดีชัวร์! ดีกว่าไอ้พวกตุ๊กตาฝรั่งในโกดังตั้งเยอะ!”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วไม่ได้ตอบภรรยาทันที
สายตาเขาเบนไปหาจางเหว่ยหมิงที่ยังเกาะขอบโต๊ะคอมอยู่
“เหล่าจาง”
เขาถามเสียงเข้ม
“ดูงานชิ้นนี้สิ เครื่องจักรโรงงานเราทำได้ไหม?”
นี่คือคำถามชี้เป็นชี้ตาย
แบบสวยแค่ไหน ถ้าผลิตจริงไม่ได้ ก็เป็นแค่ฝันกลางวัน
จางเหว่ยหมิงเงยหน้าขวับ สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจและความตื่นเต้นแบบฉบับช่างเทคนิค
“ทำได้! ทำได้แน่นอน!”
เขาฟันธง
“เถ้าแก่ วางใจได้เลย! ดีไซน์นี้ดูเหมือนซับซ้อน แต่โครงสร้างฉลาดมาก การกระจายน้ำหนักสมดุล เหมาะกับการฉีดขึ้นรูปสุดๆ ขอแค่ทำแม่พิมพ์ให้ดี ไม่มีปัญหาชัวร์!”
เขาห
