กับหนทาง
สู่ความตาย
อย่าว่าแต่สตรีในยุคนี้เลย ต่อให้เป็นยุคปัจจุบันที่นางจากมา ยังมีคู่ สามีภรรยาตั้งเท่าไร ที่ต้องหย่าร้างกันเพราะฝ่ายชาย ไร้น้ํายา จนไม่อาจมี ทายาทสืบทอดได้
ในยุคสมัยที่บุตรคือหลักประกันเดียวของสตรีเช่นนี้ หากไร้ทายาท ชีวิตช่วงครึ่งหลังย่อม มืดมนไร้หนทาง
ไม่อย่างนั้นทําไมลู่เจินเจินคนเดิม ที่เป็นเพียงสตรีอ่อนแอ มีหรือจะ
ใจเด็ดถึงขั้นยอมหนีไปตายเอาดาบหน้าดีกว่าถูกบีบให้แต่งเข้าจวนโหว?
การที่สกุลลู่ส่งลู่เจินเจินมาแต่งเข้าสกุลฟู่ แทบไม่ต่างอะไรกับการ “
บีบให้นางไปตาย’ ทั้งเป็น
มาตอนนี้ยังจะหวังมาชุบมือเปิบ จากของขวัญเยี่ยมบ้านมูลค่า
มหาศาลพวกนี้อีกรึ?
ฝันไปเถอะ…. ตราบใดที่ลู่เจินเจินคนนี้ยังอยู่
หลังตรวจสอบเสร็จ ลู่เจินเจินก็สั่งการให้ติงเชียงและคนอื่นๆ คัดเอา ของมีค่าที่สุดที่หูชื่อและหลาน อตั้งใจเตรียมไว้แยกออกมาทันที
เหลือทิ้งไว้เพียงยองกินพื้นๆ ไม่กี่อย่าง ใบชาชั้นถูกลับเปลี่ยนเป็น
ชาคุณภาพต่ํา สุราหมักสิบปีที่เลื่องชื่อก็ถูกแทนที่ด้วย “สุราใหม่” ที่เพิ่งหมัก
ในปีนี้
แม้จะคัดของมีค่าออกไปจนเกือบหมดแล้ว ลู่เจินเจินยังรู้สึกว่าเยอะ
เกินไปอยู่ดี จนอยากจะลดจํานวนลงอีกสักหน่อย
ไห่ถังที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับปาดเหงื่อ เอ่ยเตือนเสียงสั่น
“สะใภ้สี่ลดไปกว่านี้ไม่ได้แล้วนะเจ้าคะ! ของพวกนี้หากหามออกไป ชื่อ
เสียงจวนโหวจะ…”
ลู่เจินเจินเพิ่งฉุกคิดได้เรื่องนี้มิได้เกี่ยวเพียงแค่ว
