เปิดออกขณะที่น้ำค้างแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนควบแน่นกลายเป็นโล่น้ำแข็งปิดกั้นด้านหน้าเป่ยฉียิง “เคร้ง เคร้ง เคร้ง!” ลูกธนูเหล็กหลายสิบดอกถูกสกัดได้ แต่ทหารองครักษ์จำนวนมากด้านข้างถูกลูกธนูแทงทะลุกาย หลายคนถูกแทงจนลำไส้ไหลออกมาและเสียชีวิตอย่างน่าสังเวช เป่ยฉีหน่านเหลือบมองก่อนกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ชายชราเหล่านี้ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ท่านพ่อไม่จำเป็นต้องถ่อมตนกับพวกมัน จัดการให้สิ้น อย่างไรถังหลานก็วิ่งหนีไม่ได้อยู่แล้ว!”
“อืม”
เป่ยฉียิงมองไปยังทิศทางของตำหนักอย่างเย็นชาพร้อมกล่าวว่า “แปรทัพโล่ ระวังกล่องลูกศรของพวกมัน”
“ขอรับ!”
แท้จริงแล้วถังหลานมีกล่องลูกศรเพียงสองกล่องเท่านั้น การยิงลูกศรออกไปทำให้เหตุการณ์วุ่นวายมากขึ้น ถังปี่เต็มไปด้วยจิตสังหารและไม่เต็มใจที่จะมีชีวิตอยู่อย่างไร้เกียรติ นั่นยิ่งทำให้ถังหลานปวดใจมากขึ้น ทหารผ่านศึกเหล่านี้ล้วนเป็นนายพลมณฑลชีไห่ที่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมา แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังจะถูกฆ่าตายอย่างเปล่าประโยชน์ด้วยน้ำมือตระกูลเป่ยฉีที่เคยต่ำต้อยเพื่อเป็นของกำนัลแก่ฉินอี้ ช่างเป็นโชคชะตาอะไรเช่นนี้…
“พลธนูเตรียมพร้อม!”
ถังปี่ตะโกนเสียงดังพร้อมใช้ดาบเหล็กในมือปิด
