ป้องกันโล่หอกทั้งสามแถวของทหารแห่งตระกูลถังทำให้การโจมตีของกลุ่มทหารรับจ้างนั้นไร้ประโยชน์ ไม่นานทหารเหล่านั้นก็กลายเป็นไก่เสียบไม้อยู่ที่ปลายหอก
หลี่ต้าโกรธแค้นมากขึ้นเรื่อยๆ จากความอับอาย “โจมตีเต็มกำลัง!”
ขณะนั้นทหารรับจ้างราวสองพันเข้าล้อมตำหนักไว้ ศึกนองเลือดจึงเริ่มขึ้นทันใด
…
ณ วันที่ยี่สิบสามกุมภาพันธ์ กองทหารรับจ้างเจียนเฟิงทั้งหมดถูกกำจัดจนหมดสิ้น ขณะเดียวกันถังหลานก็เสียกองกำลังไปกว่าหนึ่งพัน
คนอีกกลุ่มหนึ่งเริ่มโจมตีตำหนักเจิ้นหนานอีกครั้งในตอนเช้าตรู่ ซึ่งเป็นกองทหารกว่าสี่พันนายพร้อมอาวุธครบมือของเขตต่างๆ ที่อยู่ภายใต้อำนาจของเมืองไป๋หลิง ทหารของถังหลานนับไม่ถ้วนตายตกหลังจากถูกยิงศรโจมตีไปหลายครั้ง ทหารที่ยังมีชีวิตรอดต่างก็อ่อนล้า พวกเขาไม่มีแรงจะต่อสู้อีกต่อไป
ทว่าทหารด้านนอกตำหนักกลับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ธงแห่งจักรวรรดิอี้เหอมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
ขณะนั้นเป่ยฉียิงผู้นำแห่งตระกูลเป่ยฉีในชุดกี่เพ้าก้าวออกมาจากฝูงชนพลางประสานหมัดพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ถังหลาน หลานกง ราชาชีไห่ ถึงเวลาส่งเจ้าลงนรกแล้ว!”
………………………………….
