กระบี่เล่มยาวที่ปกคลุมไปด้วยแสงดาวดาวระยิบระยับ เขาคือหลินมู่อวี่นั่นเอง แม้จะเป็นพื้นที่ป่าเช่นนี้ เขาก็ยังสามารถเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าผู้ใด
“ซวบ!”
หลังจากเดินผ่านกอหญ้า เท้าของหลินมู่อวี่ที่ปกคลุมไปด้วยเพลิงราชันก็มาถึงด้านหน้าฉินอิน เขาอดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวอิน เหตุการณ์เมื่อครู่เกิดจากเจ้าเองหรือ?”
แม้ทักษะชีพจรวิญญาณของเขาจะสัมผัสได้ กระนั้นก็สายเกินไปเมื่อมาถึง
ฉินอินไม่รู้จะกล่าวเช่นไรจึงตอบความจริง “ข้าเผชิญหน้ากับนักปราชญ์เผ่าปีศาจ”
“นักปราชญ์?”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?”
“ข้าไม่เป็นไร”
“แล้วนักปราชญ์นั่นล่ะ?”
“บาดเจ็บและหนีหายไปแล้ว…”
“เจ้าทำให้มันบาดเจ็บหรือ?”
“อืม…”
หลินมู่อวี่ก้าวออกไปด้านหน้าพร้อมยกฝ่ามือขึ้น ดอกของน้ำเต้าพลันเปล่งแสงสีสองสาดส่องไปรอบบริเวณกระทั่งพบหลุมลึกขนาดใหญ่ที่เกิดจากพลังผลึกมังกรนภา เขาอดไม่ได้ที่จะตกใจและกล่าวว่า “เสี่ยวอิน นี่คือผลงานชิ้นเอกของเจ้าหรือ?”
“อืม…” แม้ฉินอินจะต้องการปฏิเสธ แต่นางไม่มีทางเลือกอื่น
“เช่นนั้นเหตุใดจึงยังอยู่ที่นี่อีกเล่า”
หลินมู่อวี่คว้ามือเล็กๆ ของนางพร้อมกล่าวว่า “รีบหนีออกจากที่นี่ เจ้าต้องการให้ทุกคนรู
