านหัวอันใหญ่โตของมังกรน้อยก็โผล่ออกจากรอยแยกมิติ หลังจากพยายามมุดออกมาครู่หนึ่ง ในที่สุดทั้งตัวของมันก็หลุดออกมาและบินลงพื้น มันส่ายหางไปมาพร้อมเอนกายลงข้างหลินมู่อวี่ เมื่อเขาลูบหัวของมันก็พบว่าบาดแผลของมังกรน้อยกว่าครึ่งจากการต่อสู้เมื่อวานได้รับการรักษาแล้ว แม้เกล็ดเดิมบนบาดแผลที่คอหลุดออก แต่มันยังคงต้องการเวลาที่จะมีเกล็ดใหม่งอกขึ้นมาแทนที่
“โฮก...”
มังกรน้อยส่งเสียงร้องใส่หลินมู่อวี่และฉินอิน ก่อนจะพยายามขย้อนบางสิ่งออกมา ไม่นานกระดูกยาวประมาณสามสิบเมตรก็ไหลออกจากคอหล่นลงเบื้องหน้า ดูเหมือนว่ามันจะเป็นกระดูกสัตว์บางชนิดที่ถูกตัดออก
“ฮ่าๆๆๆ” หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เว่ยโฉว ดูเหมือนว่ามังกรผลึกโลหิตจะรู้ว่าซี่โครงของเจ้าหัก มันจึงไปหากระดูกจากมิติอื่นเพื่อนำมาให้เจ้าทำซุป ดูสิว่าเจ้ามังกรน้อยน่ารักมากเพียงใด!”
เว่ยโฉวมองดูกระดูกและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “น่าเสียดายที่ข้าน้อยไม่มีสิ่งใดตอบแทนมังกรน้อยได้ และคงไม่สามารถมอบขาตัวเองให้มัน ข้าคงต้องรบกวนนายท่านถ่ายทอดความขอบคุณให้”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับ “ได้สิ”
ทันใดนั้นฉู่เหยาเดินตรงไปทำความสะอาดกระดูกที่มังกรผลึกโลหิตนำมาและถือไว้ใน
